Obiekt wybudowany w 1934 roku. Przeznaczony był do odpoczynku żołnierzy oraz składowania skrzynek z amunicją, które umieszczano we wnęce w podłodze przykrywanej deskami. Żołnierze mogli korzystać z dwóch ław i stołu przymocowanych na stałe do ściany i w razie potrzeby odchylanych. Początkowo wentylacja odbywała się grawitacyjnie. W 1936 roku wnętrze schronu zmodernizowano. W miejsce stołu i ławek umieszczono prycze do spania. Dzięki takiemu rozwiązaniu w obiekcie mogło nocować 12 żołnierzy. Drugą zmianą było zainstalowanie filtru powietrza HES 1,2 napędzanego ręcznie.