Schron bojowy (De.15) zaliczany jest do najliczniejszej grupy schronów występujących na Wale Pomorskim - stanowi tzw. grupę schronów lekkich (kategoria C). Był to schron jednoizbowy, płyta pancerna była dodatkowo wzmacniana warstwą żelbetonu wyprofilowaną w antyrykoszetowym kształcie. Ze względów na małe rozmiary schronu część wyposażenia znajdowała się w specjalnej wnęce w podłodze.
Schron De.15 został wybudowany w wariancie do prowadzenia ognia bocznego.
Już w pierwszych tygodniach po zdobyciu Pozycji Pomorskiej większość znajdujących się na tej linii schronów została wysadzona w powietrze przez radzieckich i polskich saperów - taki los spotkał także schron De.15 i dzisiaj są to już tylko ruiny.