starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 15 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. świętokrzyskie › Kielce › ul. Ściegiennego Piotra, ks. › Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Witolda Gombrowicza |
28 maja 2017 , Wojewódzka Biblioteka Publiczna przy ul. Ściegiennego 13, w dawnym budynku szkoły zawodowej (po przebudowie).
Skomentuj zdjęcie
ultrabona
 Do 2002 roku w tym budynku mieścił się Zespół Szkół Zawodowych nr 4 (m.in. szkoła fryzjerska, szkoła krawiecka). Likwidacja szkoły przebiegała bardzo burzliwie, zawiązał się komitet obrony szkoły, były skargi do wojewody, opinie prawników, że doszło do złamania prawa itp. Ostatecznie szkołę zlikwidowano. 2018-06-28 22:40:59 (7 lat temu)
|
|
Na stronie od 2016 styczeń
10 lat 4 miesiące 4 dni |
1 / 1000sƒ / 5.6ISO 10017mm
3 pobrania 718 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia cm
Obiekty widoczne na zdjęciu
Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Witolda Gombrowicza
więcej zdjęć (10)
Powstanie pierwszej biblioteki publicznej w Kielcach sięga początku XX wieku. 12 lipca 1909 roku z inicjatywy Towarzystwa Biblioteki Publicznej oficjalnie otwarto wypożyczalnię i czytelnię pism. Do dyspozycji czytelników oddano wówczas ok. 2000 tomów przekazanych głównie w darze. Dzięki pomocy społeczeństwa i różnych instytucji księgozbiór powiększał się i w 1939 roku liczył ponad 27.000 tomów. Biblioteka działała do lutego 1940 roku, a więc do momentu wydania przez władze niemieckie zarządzenia o rozwiązaniu wszystkich polskich towarzystw. Mimo zamknięcia biblioteki, księgozbiór potajemnie był wypożyczany mieszkańcom miasta. W styczniu 1945 roku działacze Towarzystwa przystąpili do reaktywowania biblioteki, a w trzy miesiące później biblioteka wznowiła działalność w nowym lokalu przy ul. Kościuszki 8. Ocalały księgozbiór liczył wówczas 17.000 tomów (w trzy lata później został przekazany samorządowi miasta z przeznaczeniem dla powstającej Publicznej Biblioteki Miejskiej).
Pod koniec 1945 roku rozpoczęto tworzenie Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Kielcach. W marcu 1947 roku w lokalu przy Placu Partyzantów 5 uruchomiono wypożyczalnię książek i czytelnię czasopism. 24 sierpnia 1947 roku odbyło się oficjalne otwarcie Biblioteki. Przez prawie siedem lat w mieście funkcjonowały dwie biblioteki publiczne. W styczniu 1955 roku z połączenia tych dwóch placówek utworzono jedną instytucję pod wspólną nazwą Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna, w której strukturze zaczęły działać filie biblioteczne na terenie miasta, i która objęła swym nadzorem placówki terenowe w województwie. Reforma administracyjna kraju przeprowadzona w 1975 roku wpłynęła na zmianę struktury biblioteki, która zmieniła wtedy nazwę na Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Kielcach. W 1999 r. Biblioteka stała się samorządową instytucją kultury, której organizatorem jest Samorząd Województwa Świętokrzyskiego.
W maju 2002 roku z Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Kielcach została wydzielona Miejska Biblioteka Publiczna wraz z 12 filiami osiedlowymi. Ze zbiorów WBP przekazano na rzecz nowo utworzonej biblioteki ponad 300.000 książek oraz zbiorów specjalnych. Przy Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej pozostała Filia Nr 11 (os. Barwinek), którą w nowej strukturze organizacyjnej nazwano Biblioteką Literacką. Na bazie jej księgozbioru tradycyjnego oraz zbioru z "książką mówioną" utworzono w 2006 r. Medi@tekę. Zbiory wzbogacono o wydawnictwa na nośnikach elektronicznych (filmy, muzyka, gry i programy edukacyjne). 10 maja tego roku otworzono pierwszą w województwie świętokrzyskim Medi@tekę.
Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Kielcach w Regionie Świętokrzyskim jest największą biblioteką publiczną, która od prawie wieku służy społeczeństwu. Posiada ponad 300-tysięczny księgozbiór współczesny i historyczny z różnych dziedzin wiedzy oraz zbiór zabytkowy. Są to: rękopisy, stare druki, książki i czasopisma z XIX wieku oraz zbiory specjalne. WBP z mocy ustawy o bibliotekach gromadzi i udostępnia regionalny egzemplarz obowiązkowy.
Prawie do końca 2007 roku księgozbiór udostępniany był w kilku lokalach znacznie oddalonych od siebie. Od 25 października 2007 r. Biblioteka znajduje się w nowej siedzibie przy ul. ks. P. Ściegiennego 13. Usytuowana jest na 1-hektarowym terenie między ulicami Ściegiennego i Zgoda. W budynku o powierzchni około 4100 m2 przechowywane są i bezpłatnie udostępniane wszystkie kategorie zbiorów.
W obecnym budynku biblioteki mieścił się wcześniej Zespół Szkół Zawodowych nr 4 (m.in. szkoła fryzjerska, szkoła krawiecka).
Źródło:
Pod koniec 1945 roku rozpoczęto tworzenie Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Kielcach. W marcu 1947 roku w lokalu przy Placu Partyzantów 5 uruchomiono wypożyczalnię książek i czytelnię czasopism. 24 sierpnia 1947 roku odbyło się oficjalne otwarcie Biblioteki. Przez prawie siedem lat w mieście funkcjonowały dwie biblioteki publiczne. W styczniu 1955 roku z połączenia tych dwóch placówek utworzono jedną instytucję pod wspólną nazwą Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna, w której strukturze zaczęły działać filie biblioteczne na terenie miasta, i która objęła swym nadzorem placówki terenowe w województwie. Reforma administracyjna kraju przeprowadzona w 1975 roku wpłynęła na zmianę struktury biblioteki, która zmieniła wtedy nazwę na Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Kielcach. W 1999 r. Biblioteka stała się samorządową instytucją kultury, której organizatorem jest Samorząd Województwa Świętokrzyskiego.
W maju 2002 roku z Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Kielcach została wydzielona Miejska Biblioteka Publiczna wraz z 12 filiami osiedlowymi. Ze zbiorów WBP przekazano na rzecz nowo utworzonej biblioteki ponad 300.000 książek oraz zbiorów specjalnych. Przy Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej pozostała Filia Nr 11 (os. Barwinek), którą w nowej strukturze organizacyjnej nazwano Biblioteką Literacką. Na bazie jej księgozbioru tradycyjnego oraz zbioru z "książką mówioną" utworzono w 2006 r. Medi@tekę. Zbiory wzbogacono o wydawnictwa na nośnikach elektronicznych (filmy, muzyka, gry i programy edukacyjne). 10 maja tego roku otworzono pierwszą w województwie świętokrzyskim Medi@tekę.
Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Kielcach w Regionie Świętokrzyskim jest największą biblioteką publiczną, która od prawie wieku służy społeczeństwu. Posiada ponad 300-tysięczny księgozbiór współczesny i historyczny z różnych dziedzin wiedzy oraz zbiór zabytkowy. Są to: rękopisy, stare druki, książki i czasopisma z XIX wieku oraz zbiory specjalne. WBP z mocy ustawy o bibliotekach gromadzi i udostępnia regionalny egzemplarz obowiązkowy.
Prawie do końca 2007 roku księgozbiór udostępniany był w kilku lokalach znacznie oddalonych od siebie. Od 25 października 2007 r. Biblioteka znajduje się w nowej siedzibie przy ul. ks. P. Ściegiennego 13. Usytuowana jest na 1-hektarowym terenie między ulicami Ściegiennego i Zgoda. W budynku o powierzchni około 4100 m2 przechowywane są i bezpłatnie udostępniane wszystkie kategorie zbiorów.
W obecnym budynku biblioteki mieścił się wcześniej Zespół Szkół Zawodowych nr 4 (m.in. szkoła fryzjerska, szkoła krawiecka).
Źródło:
ul. Ściegiennego Piotra, ks.
więcej zdjęć (575)
Ulica Księdza Piotra Ściegiennego jest jedną z najdłuższych ulic w Kielcach. Liczy ok. 7,4 km. Zaczyna się na "krakowskiej rogatce" od skrzyżowania z ulicami: Krakowską, Miodowicza i Jana Pawła II. Później krzyżuje się m.in. z ulicami: Sołtysiaka „Barabasza”, ulicą Mała Zgoda, Spokojną, Husarską, Wapiennikową, Dygasińskiego, Wybraniecką, Prusa, Kwarcianą, ulicą Podlasie, Rajtarską, Szwedzką, Łagowską, Buską, Pińczowską, Iłżecką, Włoszczowską, św. Rafała Kalinowskiego, Konecką, Jędrzejowską, al. Popiełuszki oraz Weterynaryjną. Kończy się wraz z granicami miasta, później biegnie jako ul. Kielecka w gminie Morawica. Ulica Ściegiennego (do końca I wojny światowej jako fragment ulicy Dużej) była przez wieki główną drogą wylotową z Rynku w kierunku Ponidzia. Na początku XIX wieku założono wówczas poza miastem cmentarz (obecnie Cmentarz Stary). Na początku XX wieku założono na wzniesieniu obok Cmentarza Starego Cmentarz Nowy, nazywany też "Cmentarzem na Górce" (cmentarz przy ulicy Spokojnej). Od połowy XIX wieku obszar wokół ulicy Ściegiennego miał charakter przemysłowy, co było związane z sąsiedztwem kamieniołomu na Kadzielni. Później zaczęła nabierać charakteru „wielkomiejskiego”. W okresie międzywojennym ulica nosiła nazwę 3 Maja. W trakcie wojny niemieckie władze okupacyjne zmieniły nazwę ulicy na Kasztanową, Po wojnie ulica uzyskała swoją obecną nazwę. Notka informacyjna na podstawie Wikipedii.