Niewielka fabryka wybudowana w 1895 roku przez Aleksandra Damskiego. Wówczas składała się z farbiarni oraz wykańczalni. W 1907 roku przeszła w ręce braci Kaszubów. W latach 30. działała tu przędzalnia, tkalnia wełny, szarpalnia, farbiarnia oraz wykańczalnia. Po II wojnie światowej upaństwowiona.

Obecnie w budynkach fabrycznych znajduje się m.in. centrum dziecięce, drukarnia, zakład stolarski.

Od strony ulicy stoi przy fabryce niewielka willa właścicieli, w której obecnie znajduje się grota solna.

Źródło: J. Podolska, R. Bonisławski - Spacerownik Łódzki.

Ulica Drewnowska w Łodzi ma około 2,8 kilometra długości, biegnie od ul. Zgierskiej na Starym Mieście (przy Starym Rynku) do skrzyżowania ul. Solec i al. Unii Lubelskiej.
Plan Starego Miasta w Łodzi z 1859 roku

Ulica prawdopodobnie powstała jeszcze przed 1423 rokiem, kiedy Łódź otrzymała prawa miejskie. Dawniej uliczka prowadziła w stronę lasu, a ówcześni mieszkańcy osady jeździli nią po drewno. Inna wersja mówi, że ulica zawdzięcza swoją nazwę od nazwiska znanej w całej osadzie rodziny Drewnowiczów (lub Drewnów).

* W czasie wojny zmieniono nazwę na Holzstrasse (jedyny okres w historii).

Wikipedia