Neorenesansowy budynek wzniesiony w latach 1905-1910 według projektu Edwarda Fürstenaua wraz z przylegającym do niego od strony północnej Collegium Minus na potrzeby Akademii Królewskiej. W dniu 7 maja 1919 inaugurowała w niej swoją działalność Wszechnica Piastowska - późniejszy Uniwersytet Poznański, od 1956 występujący po nazwą Uniwersytet im. Adama Mickiewicza. Ponadto z auli korzysta również, wywodzący się z Uniwersytetu Poznańskiego, Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu.

Doskonała akustyka auli sprawia, że odbywają się w niej liczne imprezy muzyczne z których najważniejszą jest Międzynarodowy Konkurs Skrzypcowy im. Henryka Wieniawskiego. Jest ona też stałą salą koncertową Filharmonii Poznańskiej.

Budynek zajmuje południowo-zachodni fragment pierzei otaczających Plac Adama Mickiewicza. Budynek swoją zewnętrzną formą nawiązuje do północnego renesansu. Wnętrze zajmuje sala na około 1000 osób przykryta sklepieniem kolebkowym. Pokrywa je wykonana w 1947 roku polichromia autorstwa Wacława Taranczewskiego (przedstawiają między innymi rydwan Apolla w otoczeniu muz). Zastąpiła ona oryginalną, przedwojenną, która znacznie ucierpiała podczas II wojny światowej. Obecny kształt wnętrzu nadał generalny remont z 2006 roku, który między innymi zmienił kolor szafy organowej.