Tuż za nałęczowskim szpitalem kardiologicznym w południowej części ulicy Górskiego, na stoku doliny, którą przepływa rzeka Bystra, znajduje się ogromna willa, nazywana Dworem Górskich. A obok niej widoczne są ruiny oficyny dworskiej. Po drugiej stronie ulicy jest Park Zdrojowy.

Ten monumentalny, jak na tamte czasy, dom mieszkalny, wybudował w latach 1880-1884 inżynier Michał Górski, ostatni właściciel Nałęczowa, a także wielu nieruchomości w jego okolicach. Wzniósł go w tzw. stylu szwajcarskim na murach dawnej gorzelni Małachowskich, usytuowanej pośród ogromnych wiekowych drzew. Na starym obiekcie, złożonym z kamiennych piwnic i takiegoż parteru, nadbudowano drewniane piętro, dostawione zostały duże werandy na murowanych filarach, poddasza.

Całość uzyskała amfiladowy układ wnętrz, piętrowy ganek z dwuspadowym dachem i belweder. Wewnątrz znajdowały się wspaniałe pomieszczenia, piękne schody z ażurowymi poręczami i tralkami, mnóstwo było ornamentyki roślinnej.

W taki właśnie sposób inżynier Górski przekształcił dawny folwark, przystosowując go do potrzeb swej dużej ośmioosobowej rodziny i służby. A był on pracodawcą samego Stefana Żeromskiego, mieszkającego u niego w guwernerskim okresie życia - w latach 1890-1892. Tu powstała „Siłaczka”, napisany został „Zmierzch”. Dwór w tamtych czasach, za przyzwoleniem właściciela, stał się wręcz bezpłatną szkołą ludową nie tylko dla dzieci państwa Górskich, ale i dla pociech innych rodzin ziemiańskich, a nawet służby i włościan. Oprócz przyszłego autora „Przedwiośnia” pracowała tu także Helena Truszkowska i Faustyna Morzycka, która stała się prototypem postaci Stefanii Bozowskiej.

Nieco później, po śmierci w 1907 roku Michała Górskiego, Żeromski bywał tu jako współpracownik Janiny, jednej z córek inżyniera, z którą współdziałał przy tworzeniu organizacji oświatowej „Światło”. Sama Janina zaś uczyła Adasia Żeromskiego. Ale ostatnią właścicielką dworu była najstarsza córka państwa Górskich – Zofia. To ona przekształciła budynek w hotel i wynajmowała pokoje letnikom. Po II wojnie światowej zaś lokalne władze zasiedliły Dwór Górskich przypadkowymi mieszkańcami, a później mieszkali tu pracownicy uzdrowiska. Spadkobiercy Górskich sprzedali posiadłość Fundacji Kółek Rolniczych w Nałęczowie.
źródło: