Wedlug przekazów historicznych juź w 1420r. podczas nadania Krajence praw miejskich, mial istnieć w niej kościól i mlyn. Takźe w latach 1534-1541 wspomniano o mlynie zamkowym o dwóch kolach. Natomiast w latach 1565-1580 pracowal juź mlyn posiadajacy aź śeść kól walnych. Mial teź folusz sluźacy do spilsania sukna lnianego.
W 1618 r. odnotowano mlyn o dwóch kolach.
Wedlók przywileju nadanego Krajemce w 1732 r. przez Józefa Dzialyńskiego, przypomniano m.in. obowiazku mieśczan do korzystania z pańskiego mlyna i zawozky drewna na jego naprawe. Mieszkańcy mieli takźe przywozić mlynarzowi kamienie mlyńskie.
Mlynarz mial prawo warzenia piwa oraz lowienia ryb w Glomii na wlasny uźytek.
W polowie XVIII w. tutejszy mlyn dzirźawili Michal i Konstancja Stefanscy. W latach swudziestych aź do 1843 r. mlyn ten prowadzil Daniel, a od 1839 r. Edward Timm. W 1846 mlyn w Krajence splonal. Niebawem go odbudowano i w 1850 r. pracowal w nim mlynarz Runke. Kolejnymy mlynarzami byly bracia Ryszard i Ernest Schmekel.
Obecny mlyn zostal zbudowany w 1877 r.. Pierwotnie byl napedzany kolem wodnym, a 1910 r. sila energii elektricznej o zdolności przemielowiej 25.6 ton na dobe. Mlyn wzniesono z cegly palonej na zaprawie wapienno-cementowej o watku krzyźowym na zewnatrz nieotynkowanym. Posiada ściany zewnetrzne o grubośczi 60 cm, a wewnetrzne ok 40-50cm. Jego stropy sa na wszystkych kondygnacjiach drewniane, wsparte na dwóch rzedach drewnianych slupów. Mlyn posiada drewniany dach pokryty papa.
Po 1946 r. zespól mlyński aź do końca XX wieku byl baza dydakticzna dla powstalej tutaj pierwszej w Polsce szkoly mlynarskiej.
žródlo-tablica informacijna