Kamienica przypisana była do dzielnicy Górne Przedmieście z numerem konskrypcyjnym 319 i 320. Numer posesji był 10 i 12. Budynek został wzniesiony w 1897 r. przez Ludwiga Kametza dla Johanna i Anny Wewerków. Podwójną kamienicę zbudowano w miejscu dwu zburzonych domów, które są widoczne na mapie katastralnej Cieszyna z 1836 r. pod numerami 20 i 21. Według najstarszej Książki Adresowej Cieszyna z 1874 r. budynki te należały do Johanna Krausa (nr 10) i Antona Wewerki następcy (nr 12) - garncarza, zduna. Przed 1886 r. oba budynki przeszły na własność Johanna Wewerki - również garncarza i zduna. Około 1894 r. do budynku nr 10 zameldowano dodatkowo Emila Wewerkę. Po śmierci Johanna (1899 r. zmarł w wieku 47 lat) warsztat garncarski przejęła wdowa Anna Wewerka. Mniej więcej w 1904 r. kamienica przeszła na własność Anny Becker. W okresie międzywojnia budynek początkowo należał do Antonji Barber, później zaś do Józefa Sadowskiego. Warsztat garncarski działał do około 1908 r. Ostatnim zdunem był Franz Benczek, jego poprzednikiem zaś Vinzenz Friedrich.

Regulacja oraz kanalizacja przebiegła w 1880 r. i niedawno się zakończyła trwała ponad 100 lat.