Po zakończeniu II wojny światowej w odbudowującym się Zabrzu nastąpiła konieczność wybudowania nowej świątyni. W tym celu, w 1947 roku, zaadaptowano i poświęcono drewniany barak, który od tej pory zaczął służyć mieszkańcom tej części miasta jako kaplica, stał się również filią parafii św. Andrzeja Apostoła w Zabrzu. W 1957 roku biskup opolski (wówczas Zabrze należało administracyjnie do diecezji opolskiej), przekazał filię w opiekę ojcom Franciszkanom z prowincji Wniebowzięcia NMP w Katowicach Panewnikach. Dnia 1 stycznia 1958 roku biskup opolski Franciszek Jop erygował parafię Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Zabrzu, zgodę jednak na powstanie parafii władze państwowe wydały dopiero w 1973 roku. W latach 1982 - 1988 został wybudowany obecny kościół parafialny. W trakcie budowy kościoła, w 1984 roku, spłonęła dotychczas używana kaplica. Nowy kościół został konsekrowany 14 maja 1988 roku przez biskupa Jana Wieczorka Opis z