Klasycystyczny dwór wzniesiony przez Teodora Plichtę w końcu XVIII lub na początku XIX wieku (z kolei wg rejestru zabytków pochodzi on z początku XX wieku). Został on wybudowany na planie wydłużonego czworokąta, z gankiem wspartym na czterech kolumnach i dachem krytym gontem. Po II wojnie światowej we dworze mieściły się (doprowadzając go do ruiny) kolejno: szkoła, Urząd Bezpieczeństwa oraz biura PGR. W latach 1978-1982 dwór przeszedł generalny remont. Dach i wnętrze zabytku (w tym meble) spłonęły w czasie pożaru, który wybuchł 26 stycznia 2009 r. W lipcu 2010 Agencja Nieruchomości Rolnych Filia w Łodzi otrzymała 70 tys. zł dotacji z budżetu Województwa Łódzkiego na prace konserwatorskie, restauratorskie oraz roboty budowlane, które zrealizowane zostały w 2011 roku. Sylwetka dworu została umieszczona w logo Parku Krajobrazowego Wzniesień Łódzkich.

Dwór jest silnie związany z postacią Jarosława Iwaszkiewicza, który przebywał tam w latach 1911-1913 najpierw jako korepetytor Józefa Świerczyńskiego, potem (wielokrotnie, aż do 1931) jako przyjaciel domu. Pisarz wielokrotnie, z wielkim sentymentem wracał w swojej twórczości do dworu w Byszewach oraz doliny Moszczenicy. "Dwór z czterema kolumnami", jak przyznaje sam autor, stał się miejscem akcji najbardziej znanego jego opowiadania pt. "Panny z Wilka". Osobne rozdziały Iwaszkiewicz poświęcił Byszewom w książkach autobiograficznych: "Podróże do Polski" i "Książka moich wspomnień" oraz opowiadaniu "Ogrody". Wyraźne motywy byszewskie da się odnaleźć też w wierszu "Czerwiec: Pławienie koni" należącym do cyklu "Krągły rok".

Wokół dworu znajduje się (obecnie zaniedbany) park podworski o powierzchni 2,3 ha, w którym zachowało się kilka 200-letnich dębów, lip, buków i modrzewi. Najokazalszym drzewem w parku jest prawie całkowicie spróchniały dąb "Jarosław" o ponad sześciometrowym obwodzie. W południowej części parku zachowało się wzniesienie nazywane przez Iwaszkiewicza "Świątynią dumania".

Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]