Dwór rodziny Korwin-Szymanowskich wcześniej stanowił własność Antoniny Stoińskiej. Szymanowscy rozbudowali go ok. 1920r. Usytuowany był pomiędzy ruinami zamku, a drogą wiejską, częściowo murowany, częściowo drewniany, zbudowany na planie prostokąta o wymiarach 7.8 x 23.5 x 2.5 m, nakryty dachem pokrytym gontem, z dwoma kominami murowanymi wyprowadzonymi na dach. Jego wyposażenie jak i wykończenie otworów drewnianych i drzwiowych było skromne. Otaczała go zabudowa gospodarcza: murowane stajnie o wymiarach 7.8 x 29 x 2.6 m, poszyte słomą, owczarnie z drewna poszyte słomą o wymiarach 6.7 x 17.8 m, spichlerz ze stodołą zbudowany z drewna o wymiarach 9.5 x 7843.7 m. i wysokości 5 łokci, pokryty słomą, oraz inne stajnie, zbudowane z drewna, kryte słomą, o wymiarach 7.8 x 31.5 m. 

W XIX w. mieszkali w nim Klara i Józefat Żeromscy, dziadkowie pisarza Stefana Żeromskiego. Od roku ok.1952 mieściła się tu szkoła podstawowa.

8 września 2017 obiekt stał się siedzibą Gminnej Izby Pamięci i Tradycji.