Powrót Chojnic do odrodzonego państwa polskiego w 1920 roku spowodował nagły odpływ ludności niemieckiej, co było równoznaczne ze zdecydowanym zmniejszeniem się liczby ewangelików. Kościelna gmina ewangelicka zdecydowała wówczas o przeniesieniu cmentarza wyznaniowego na grunt zakupiony już w 1908 roku przy ulicy Kościerskiej. Tak więc od 1921 roku na tym terenie, w części przylegającej do ulicy, znajdował się nowy cmentarz dla ewangelików, czynny także w okresie okupacji. Ponadto część tego terenu, bezpośrednio przylegająca do cmentarza parafialnego katolickiego, przed obecnym hotelem "Olimp", stanowiła cmentarz wojenny, założony podczas I wojny światowej (1916) dla zmarłych w chojnickim szpitalu wojskowych żołnierzy wyznania ewangelickiego. Przylegał do niego od północy mały cmentarz bezwyznaniowy, założony (w/g F. Pabicha) w 1914 roku, a zlikwidowany na początku 1946 roku.
Nowy cmentarz ewangelicki przy ul. Kościerskiej (właściwie jego fragment), który był czynny w latach 1921 - 1945, został przeznaczony w 1946 roku na cmentarz wojenny żołnierzy Armii Czerwonej poległych w walkach o Chojnice i okolicę miasta.