"Naszą uwagę przykuwa wznosząca się przed naszymi oczami tzw. Baszta Lodowa [Eisthurm]. W zakresie projektowania i budowy jest podobna do Baszty „Morze Czerwone” i położona po południowej stronie miasta. Zbudowana została pod koniec XV lub na początku XVI wieku z wypalanych cegieł i z tego powodu jest zachowana w doskonałym stanie. W 1880 roku została odrestaurowana, przy okazji czego zmieniono formę zwieńczenia. Dolna część baszty jeszcze kilka lat temu służyła jako piwnica lodowa, stąd też jej nazwa. Wcześniej nazywano ją Basztą Tkaczy [Wollweberthurm], ponieważ leżała na skrzyżowaniu ulic Wollweberstrasse [Bolesława Krzywoustego] i Wollweberberg [Sukiennicza] [Wollweberberg - oryg. "Góra Tkaczy"/"Tkacka Góra"]  . Po zewnętrznej stronie baszty znajdowała się szeroka fosa i wysoki wał ziemny. Wał ten po południowej stronie miasta został splantowany w 1740 roku za namową księcia Moritza von AnhaltDessau, który w tym czasie dowodził stargardzkim garnizonem, a na jego miejscu powstał plac, który przez długi czas służył jako miejsce nadające się do organizowania parad i innych ćwiczeń wojskowych. Mury w tym miejscu zostały obniżone na znacznej długości, tak że odsłonięto wówczas Basztę Lodową. W tym czasie zlikwidowano również „Zieloną Furtę” [„Grüne Pforte”], która prowadziła do miasta od strony wschodniej i to przez nią 14 lipca 1630 roku wojska szwedzkie pod wodzą pułkownika von Dewitza [chodzi o Zygfryda von Damitza] weszły do miasta zajętego przez wojska cesarskie." Z przewodnika Otto Zucka (1900 r) wyd MAH Stargard (W.S)

Baszta Tkaczy w Stargardzie Szczecińskim (zw. także Lodową) zbudowana w połowie XV wieku baszta zbliżona jest kształtem do Baszty Morze Czerwone, ale jest nieco niższa, jej wysokość wynosi 31 m. Część cylindryczna opiera się na kwadratowej podstawie, a część górna zwieńczona jest krenelażem, nad którym wznosi się ceglany stożek. Elewacja posiada dekoracje z glazurowanej cegły, układanej w szachownice w części kwadratowej i w romby w części cylindrycznej. W przyziemiu mieści się loch więzienny, a całość baszty wewnątrz dzieli się na osiem poziomów, przystosowanych do obserwacji i obrony.

W końcu XIX wieku, kiedy przystąpiono do rozbiórki znacznej części murów obronnych baszta miała być rozebrana, gdyż znalazła się na środku Koenigstr. (niem. Królewskiej, obecnie Krzywoustego). Ostatecznie przeważyły zdania tych, którzy chcieli zachować najcenniejsze elementy obwarowań miasta.

W latach 1992-1993 pracownia Konserwacji Zabytków „Zamek” ze Szczecina przeprowadziła remont baszty. W ramach prac konserwatorskich zamurowano uszkodzone fragmenty tarasów, wymieniono zmurszałe cegły, uzupełniono spoiny oraz wykonano brakujące zamknięcia wejść do baszty.

W roku 2006 baszta wraz z kilkunastoma innymi stargardzkimi zabytkami została włączona do Europejskiego Szlaku Gotyku Ceglanego.

Za wiki