W północno-wschodniej części parku, dobrze widoczne są pokrywy lessowe, w których woda wyrzeźbiła malownicze wąwozy oraz suche doliny. Dodatkowym atutem tego miejsca są również walory historyczno-kulturowe, które przyciągają wielu turystów w okolice Góry Św. Anny.

Wszystkie te walory przyrodniczo-geologiczne przyczyniły się do utworzenia na obszarze Polski drugiego w kolejności Krajowego Geoparku „Góra Św. Anny”. Obecnie na obszarze Polski zostały utworzone trzy geoparki: Łuk Mużakowa (woj. lubuskie), Góra Św. Anny (woj. opolskie) oraz Karkonoski Park Narodowy z otuliną (woj. dolnośląskie). Wszystkie trzy powstały ze względu na unikatowe walory geologiczne. W zamyśle geoparki w Polsce tworzone są w celu zachowania cennych geostanowisk dzięki tworzeniu sieci stanowisk dokumentacyjnych oraz czynnej ochronie odsłonięć skalnych i form rzeźby terenu. W ramach popularyzacji wykonuje się: ścieżki edukacyjne z infrastrukturą ułatwiającą zwiedzanie oraz punkty informacji geologicznej. Wszystkie te działania mają na celu poprawienie świadomości geologicznej i rozwój geoturystyki w Polsce. Obszary takie są miejscem nauk o Ziemi, które umożliwiają przeprowadzenie zajęć w terenie oraz propagowanie aktywnych form nauczania.

Obszarowi Góry Św. Anny został nadany status Geoparku Krajowego 1 czerwca 2010 r., podczas plenerowej imprezy „Spotkanie na wulkanie” zorganizowanej przez Stowarzyszenie Kraina Św. Anny oraz Zespół Opolskich Parków Krajobrazowych – Oddział w Górze Św. Anny. Obszar geoparku mieści się w całości na terenie parku krajobrazowego i zajmuje ponad połowę jego powierzchni. Na jego terenie zaprojektowana została ścieżka geologiczna o długości 10 kilometrów, która rozpoczyna się w miejscowości Góra Św. Anny (geostanowisko nefelinitów) i kończy w miejscowości Ligota Dolna (rezerwat roślinności kserotermicznej). Ścieżka łączy najciekawsze przyrodniczo-geologiczne miejsca: geostanowisko nefelinitów, Dolinę „Krowioka”, amfiteatr skalny, rezerwat „Biesiec” oraz kamieniołom Ligota Dolna. Na trasie mieści się 11 geostanowisk, z tablicami informacyjnymi (przygotowane przez zespół osób z PIG-PIB Oddziału Górnośląskiego w Sosnowcu), które w ciekawy i przystępny sposób opisują poszczególne miejsca. Ścieżka geologiczna w większości miejsc została poprowadzona po istniejących już szlakach turystycznych, dlatego bez problemu można ją przemierzać pieszo lub rowerem. Każde z geostanowisk można zwiedzać oddzielnie, nie przestrzegając wyznaczonej numeracji, gdyż zrozumienie informacji na którejkolwiek z tablic nie wymaga zaznajomienia się z poprzedzającymi. Dzięki tak przygotowanej ścieżce, wycieczki po geoparku, mogą odbywać się bez przewodnika. Przebycie trasy geologicznej zajmuje około 6-7 godzin. Osoby, które chcą zobaczyć wszystkie miejsca i bardziej szczegółowo poznać budowę geologiczną, potrzebują około dwóch dni. Opis z