1 sierpnia 1920 r. oddziały sowieckiej 10 Dywizji Kawalerii wchodzącej w skład III Korpusu Kawalerii Gaja Dimitriewicza Gaj dotarły pod Nowogród, próbując z marszu sforsować Narew i w ten sposób przedostać się na tyły broniącej się ciągle Łomży. Do obrony nowogrodzkiej przeprawy skierowano 205 Ochotniczy Pułk Piechoty pod dowództwem mjra Bernarda Monda. 3 Batalion tegoż pułku, w brawurowym ataku, zdołał odrzucić oddziały sowieckie na północny brzeg Narwii. Następnego dnia do atakujących oddziałów sowieckich dołączyła 15 Dywizja Kawalerii i wspólnymi siłami zdobyły przeprawę. Niezahartowani w bojach żołnierze 3 batalionu zostali otoczeni i ponieśli ogromne straty. Resztki oddziału zdołały wydostać się z okrążenia i wycofały się w kierunku Ostrołęki. Na polu walki pozostało 76 ciał, w większości okaleczonych szablami.
Bohaterska postawa Polaków opóźniła o jeden dzień wyjście na tyły Twierdzy Łomża sił sowieckich, co umożliwiło, co umożliwiło sprawne wycofanie się jej załogi i znacznych zapasów wojennych w kierunku Warszawy.
W miejscu gdzie pochowani zostali polscy żołnierze, po zakończeniu działań wojennych ustawiono krzyż, a w 1923 roku, w trzecią rocznicę bohaterskiej obrony, ufundowano pomnik.