Elektrownia wybudowana została w latach 1933 – 1934 jako typowy stopień energetyczny w ramach programu kaskadowej zabudowy środkowego biegu rzeki Bóbr. Uruchomiono ją 25 lutego 1935 roku. Woda do turbin prowadzona jest kanałem derywacyjnym, otwartym o długości 240 m. Przez długi czas spiętrzaną tutaj wodę wykorzystywano do napędu młyna wodnego, znajdującego się w miejscowości Włodzice Małe.
Dawne ujęcie wody dla młyna znajdowało się z lewej strony wlotu do kanału roboczego elektrowni, przy lewym brzegu rzeki. Aktualnie urządzenia wodne młyna są nieczynne, a kanał do młyna został zasypany na całej swojej długości. Obecnie jedynym celem spiętrzenia jest produkcja energii elektrycznej. Budynek elektrowni wodnej usytuowano pomiędzy kanałem dopływowym a kanałem odpływowym. Inwestycję zrealizowano według projektu wrocławskiego architekta Georga Wolffa. Do dziś w elektrowni funkcjonuje oryginalne wyposażenie turbinowe: dwie turbiny Kaplana (prod. J.M. Voith z 1934 r.) oraz generatory pionowe, synchroniczne firmy Siemens (również z 1934 roku). Przy budowlach hydrotechnicznych zachowano oryginalne mechanizmy i układy sterowania zasuwami jazu, komór turbinowych oraz klapy.

Źródło: