Pierwsza wzmianka związana z wsią Wiechlice pochodzi z roku 1263 i związana jest z odpustem udzielonym z racji fundowania ołtarza mariackiego w szprotawskim kościele. Inna natomiast z 1538 r. wymienia właściciela Wiechlic – Krzysztofa von Kittlitza – jako właściciela dóbr rycerskich. Od początku XVII wieku do roku 1718 władała nimi rodzina von Haugwitz, a następnie kolejno von Stosch, von Studnitz (od1762) i von Niebelschütz (od 1778). W roku 1786 majątek kupił G.S Neumann, który zbudował obecny dwór na miejscu starszego. Jego spadkobiercy, nobilitowani w 1861, posiadali majętność do końca II wojny światowej. Wzniesiony w latach 1790-1795 klasycystyczny dwór reprezentuje typ charakterystyczny dla architektury rezydencjalnej tego czasu na Śląsku. Autor projektu pozostaje nieznany.
Około 1890 roku, do elewacji ogrodowej dobudowany został ryzalit z reprezentacyjną klatką schodową, a do fasady portyk. Obiekt jest murowany, założony na planie prostokąta (15x30m), z czworobocznym ryzalitem od strony zachodniej, piętrowy, nakryty dachem mansardowym z naczółkami. Partia środkowa i naroża fasady zaakcentowane pilastrami. Wejście główne, od wschodu, poprzedzone portykiem wspartym na czterech neorenesansowych kolumnach podtrzymujących balkon. Przybudówka zachodnia posiada dwuspadowy dach i ukształtowane faliście barokowe szczyty.
Pomieszczenia wnętrz są wzbogacone sztukatorskim wystrojem klasycystycznym. W założonym wraz z budową pałacu niewielkim parku jest wiele gatunków drzew i krzewów, dominują dąb, lipa i akacja. Na skraju parku stoi dom ogrodnika, zbudowany w 1855 roku według projektu Thomasa. Budynki folwarczne pochodzą z końca XVIII i początku XIX wieku.

(opis pochodzi ze strony domowej )