Stare Wierchy – polana i szczyt w Gorcach. Znajdują się w głównym grzbiecie odchodzącym od Turbacza na zachód, na obrzeżach enklawy Gorczańskiego Parku Narodowego. Na polanie, na wysokości 973 m znajduje się schronisko PTTK na Starych Wierchach. Po zachodniej stronie polany znajduje się kulminacja o wysokości 969 m, często na mapach zaznaczana jako szczyt.

Dawniej przez polanę Stare Wierchy prowadziła kołowa droga ze Szczyrzyca przez Mszanę Dolną, Porębę Wielką, Obidową i Klikuszową do Nowego Targu. Był to fragment drogi z Krakowa na Węgry, cała droga nosiła nazwę Drogi Królewskiej. O drodze tej wspominają dokumenty z 1255. Za przejazd nią pobierano myto. Dla podróżnych działała na Starych Wierchach karczma, często była ona odwiedzana przez zbójników. Według podań ludowych właściciela karczmy „chłopcy zza bucka” (jak nazywano zbójników) związali łańcuchem i utopili w potoku. Rozległa polana jeszcze w 2008 była użytkowana rolniczo.

Z polany widoki na Tatry i Babią Górę. Na polanie znajduje się duże skrzyżowanie szlaków turystycznych.
Wznosząca się na grzbiecie po zachodniej stronie polany kulminacja Stare Wierchy to zupełnie niewybitne wypiętrzenie w grzbiecie, ma jednak znaczenie topograficzne – od głównego grzbietu Turbacza, który biegnie w południowo-zachodnim kierunku do Przełęczy Sieniawskiej odgałęzia się tutaj w północno-zachodnim kierunku drugi grzbiet, który biegnie do Rabki-Zdroju. wikipedia (fantom)

Gorce – pasmo górskie leżące w Beskidach Zachodnich. Nazwa „Gorce” związana jest prawdopodobnie ze słowem „gorzeć” (palić się, płonąć) i pochodzi od sposobu uzyskiwania polan śródleśnych metodą żarową. Spotykana jest już w aktach z 1254 r. (item mons Gorcz nuncupatus), używał jej Jan Długosz w 1480 r. (in monten Gorcz). W innych źródłach można też spotkać nazwę Górce, która mogłaby oznaczać niskie góry.

Gorce graniczą:
od północnego wschodu graniczą z Beskidem Wyspowym. Granica biegnie doliną Mszanki w górę na przełęcz Przysłop, stąd drogą w dół i potokiem Czerwonka na niską przełęcz po południowej stronie Magorzycy, z przełęczy potokiem Głębieniec i dalej wzdłuż rzeki Kamienica Gorczańska do Dunajca. Magorzyca, Wielki Wierch i Kiczora Kamienicka mimo, że znajdują się po południowej stronie Kamienicy Gorczańskiej należą do Beskidu Wyspowego.

od północnego zachodu z Kotliną Rabczańską.

od zachodu z Beskidem Orawsko-Podhalańskim. Granica biegnie wzdłuż Raby na Przełęcz Sieniawską

od południa z Kotliną Nowotarską i Pieninami. Granica od Przełęczy Sieniawskiej biegnie w dół podnóżami Gorców tworzącymi wschodnie i północne obramowanie Kotliny Nowotarskiej na przełęcz Snozkę, potem Krośnicą do Dunajca w Krościenku nad Dunajcem

od wschodu z Beskidem Sądeckim. Granicę tworzy Dunajec.

Przy tak ustalonych granicach Gorce mają z zachodu na wschód długość w prostej linii 33 km, szerokość 15 km i łączną powierzchnię około 550 km.
Najwyższe szczyty:
Turbacz (1310 m), Jaworzyna Kamienicka (1288 m), Kiczora (1282 m), Kudłoń (1276 m), Czoło Turbacza (1259 m), Mostownica (1251 m), Gorc Troszacki (1235 m), Gorc (1228 m), Lubań (1225 m). Wszystkie te szczyty poza Turbaczem i Lubaniem znajdują się na terenie Gorczańskiego Parku Narodowego.
wikipedia (fantom)