Koloruj
 | Polska › Linie kolejowe w województwie śląskim › Linia kolejowa nr 1 Warszawa Centralna – Katowice › Stacja kolejowa Sosnowiec Główny › Dworzec kolejowy |
1942 , Dworzec kolejowy w latach okupacji niemieckiej.
4elza
+1 głosów:1  Wymiana. 2022-03-20 06:18:12 (4 lata temu)
39-44, 1945 bym wykluczył... 2022-03-20 09:25:58 (4 lata temu)
do Jarosław Dubowski: Skorygowane. 2022-03-21 04:57:22 (4 lata temu)
do 4elza: 1939-1941. Przed remontem w 42" 2025-05-18 13:26:17 (11 miesięcy temu)
|
|
Na stronie od 2001 wrzesień
24 lat 7 miesięcy 7 dni |
 |
dworce
|
Dworzec kolejowy - jeden z najważniejszych w skali województwa zabytkowych gmachów dworcowych, wchodzący w skład pierwszej w Królestwie Polskim stacji granicznej na trasie Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej, łączącej Warszawę oraz Rosję z Austrią. wybudowany w stylu neoklasycystycznym, według projektu włoskiego architekta Enrico Marconiego. Plan wzorowany był na projekcie gmachu Dworca Wiedeńskiego w Warszawie. Na przełomie lat 60. i 70. XX w., wyburzono skrzydło od strony północno-wschodniej, gdzie w latach 60. XX w. znajdowała się sala gimnastyczna, w miejscu którego wybudowano siedzibę Centrum Obliczeniowego Informatyki Kolejowej PKP. Przebudowano także halę główną dworca. W latach 1997–2002 dworzec uległ dalszym przeobrażeniom w ramach kolejnego projektu przebudowy Śródmieścia na 100-lecie miasta. W pierwszym etapie zostały wyremontowane i odnowione wnętrza oraz fasada budynku. W drugim wykonano pasaż handlowy łączący ul. Modrzejowską z Osiedlem Kilińskiego po drugiej stronie torów, a także uporządkowano obszar wokół dworca oraz kościoła kolejowego.
Obiekt został udostępniony podróżnym od 7.05.2015 r.
Realizowana przez PKP S.A. inwestycja pozwoliła na przywrócenie pierwotnych funkcji budynku. Obsługa pasażerska, odbywająca się dotychczas w podziemnym tunelu, została przeniesiona do dworcowego holu na parterze. Pasażerowie mogą zakupić tam bilety w jednej z trzech kas PKP Intercity. Okienka kasowe Kolei Śląskich pozostały w dotychczasowej lokalizacji, w tunelu. Odnowiono również elewację budynku.
Prace zrealizowała firma P.P.U.H. AKCES Brunon Kieloch. Ich koszt wyniósł niemal 1 mln zł i został pokryty ze środków własnych PKP S.A.
Stacja kolejowa Sosnowiec Główny – jedna z najważniejszych w województwie śląskim, usytuowana w centrum miasta, posiada według klasyfikacji PKP najwyższą kategorię Premium.
W dniu 25 listopada 1838 zostało powołane Towarzystwo Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej, które rozpoczęło budowę linii kolejowej łączącej https://pl.wiki...Wiede%C5%84ski"
Stacja powstała w ówczesnej wsi Sosnowice jako duża stacja graniczna z komorą celną i obiektami technicznymi.
Powstanie stacji dało początek szybkiemu rozwojowi Sosnowca, dzięki czemu wokół niej powstały obiekty użyteczności publicznej (banki, hotele i placówki handlowo-usługowe) oraz obiekty mieszkalne, co sprawiło że Sosnowiec w 1902 otrzymał prawa miejskie od cara Mikołaja.
Stacja stanowi obecnie głowny węzeł kolejowy, z którego linie odchodzą w kierunku Katowic, Warszawy Centralnej oraz Tunelu, a odjeżdżają pociągi wszystkich kategorii, w tym https://pl.wiki...Linie_Kolejowe">Twoich Linii Kolejowych i https://pl.wiki...ress_InterCity">Express InterCity oraz międzynarodowe.
W roku 2021 stacja obsługiwała ok. 2700 pasażerów na dobę.
Projekt budowy linii kolejowej z Warszawy do granicy z zaborem austriackim powstał już w 1835. Ponieważ ze stacji Granica w miejscowości Maczki (obecnie dzielnica Sosnowca), leżącej nad granicą zaborów, projektowany szlak miał się łączyć z linią kolejową przez Kraków do Wiednia, projektowana linia otrzymała nazwę: Droga Żelazna Warszawsko-Wiedeńska. Trasę przeprowadzono według projektu inż. Stanisława Wysockiego.
W pierwszym roku funkcjonowania kolei (1845) przewieziono 143 600 pasażerów i 143 300 cetnarów towarów. Tabor kolejowy wówczas składał się z 8 lokomotyw parowych (opalanych drewnem), 58 wagonów osobowych i 62 towarowych. W 1848 liczba lokomotyw sięgnęła już 35, wagonów osobowych 87 i towarowych 312.
Kolej poddawana była stałej modernizacji technicznej, łącznie z rozwojem techniki kolejowej. Od 1859 parowozy opalano węglem. W latach od 1860 do 1880 ułożono drugi tor od Warszawy do Ząbkowic. W 1890 liczba lokomotyw sięgnęła 287, wagonów osobowych 432 i towarowych 8718; liczba przewiezionych pasażerów sięgnęła 2,5 miliona, a ładunków 2,7 miliona ton. Do 1901 lokomotywy dla kolei warszawsko-wiedeńskiej kupowano w fabrykach zachodnioeuropejskich, dopiero po tej dacie używano lokomotyw rosyjskich, jednakże różniących się szerokością toru.
Łącznie z budową kolei, w Warszawie w 1845 zbudowano okazały gmach Dworca Wiedeńskiego, projektu arch. Henryka Marconiego. Dworzec nie zachował się do dzisiejszych czasów; w jego miejscu znajduje się obecnie stacja metra "Centrum". W Warszawie umiejscowiono też Warsztaty Główne kolei. W 1875 otwarto Szkołę Techniczną Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej.
W latach 1857-64 kolej była dzierżawiona przez spółkę niemiecką, poza tym okresem pozostawała w polskich rękach. W 1912 Droga Żelazna Warszawsko-Wiedeńska została upaństwowiona przez rząd rosyjski. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę, została włączona do systemu kolei polskich.
Źródło - wikipedia