Budynek ratusza w Maszewie powstał w latach 1821-1827 według projektu mistrza budowlanego Lawerentza. Posadowiony jest na placu rynkowym, w miejscu pierwszej średniowiecznej budowli, która powstała zapewne wkrótce po lokacji miasta (w 1278 roku). Nieznana jest jednak jej forma architektoniczna. Według danych archiwalnych budowla ta została zniszczona w 1. poł. XVII w., wkrótce potem odbudowana z cegły. Na pocz. XIX w. ratusz został przebudowany, a następnie rozebrany i wzniesiony istniejący do dziś budynek. Jego obecna forma jest wynikiem przebudowy w 1920 roku.

Wymurowany z cegły ratusz ulokowany jest kalenicowo w pierzei zachodniej placu rynkowego, skrzydło boczne (oficyna) usytuowane jest przy ul. Krótkiej. Korpus główny założony został na prostokątnym rzucie, z przelotową sienią w osi krótkiej. W jej tylnej części umieszczone są schody. Pomieszczenia wnętrza zachowały częściowo pierwotny układ dwutraktowy. Do tylnej ściany korpusu (po stronie południowej) dostawione jest skrzydło boczne, na rzucie wydłużonego prostokąta.

Bryła korpusu parterowa, przekryta jest wysokim dwuspadowym dachem mansardowym (naczółkowym) z poddaszem mieszczącym dwa poziomy użytkowe. W obu połaciach dachowych umieszczone są wystawki (od frontu trzy, po stronie tylnej dwie).
Elewacje otynkowane, ze skromnym detalem tynkarskim, ograniczonym do opasek okiennych, gzymsowych, obiegających krawędzie szczytów, naroża części głównej podkreślone są pilastrami. Fasada 7-osiowa, symetryczna, z wejściem umieszczonym pośrodku elewacji. Akcentowana jest trzema 2-osiowymi wystawkami, zamkniętymi trójkątnymi szczytami. Wystawki elewacji tylnej o naczółkowym zadaszeniu. Budynek oficynowy dwukondygnacyjny, przekryty jest niskim dachem dwuspadowym.

We wnętrzu o częściowo wtórnych podziałach (mieszczącym komisariat policji, bank, urząd miejski), nie zachowało się historyczne wyposażenie. (fantom)