Zakątek ten został zagospodarowany w 1792r. przez ministra Hoyma (o nim dalej). Wybudowano tu drewniany domek podobny do świątyni. Odtąd do tego miejsca udawali się na spacery wszyscy lądeccy kuracjusze i wczasowicze, wpisując się do umieszczonej tu księgi pamiątkowej, w której znalazły się np. dwa wpisy królowej Ludwiki. W sierpniu 1795r. przebywała tu incognito, oficjalnie zaś 22.VIII.1800r. wzięła udział w wielkim przyjęciu wydanym na jej cześć. Przy świątyni założono wkrótce niewielki pawilon dla orkiestry, a obok postawiono leśniczówkę (dzisiaj ul. Moniuszki 3), w której rodowity Szwajcar, Koster z Appenzell, produkował "mleko szwajcarskie", podawane również do kuracji pitnej w hali spacerowej przy źródle "Marianny" (ob. "Dąbrówka"). Wielkim wydarzeniem było spotkanie w tym miejscu w dniu 2.VIII.1813r. króla Wilhelma III z carem Aleksandrem I. W 1830r. do Leśnej Świątyni doprowadzono wygodną drogę, a wkrótce przy jej końcu po lewej wybudowano okazały budynek hotelu - gospody, halę w stylu szwajcarskim, który dysponował 20 miejscami noclegowymi i stanowił bardzo popularny lokal gastronomiczny w uzdrowisku. Halę szwajcarską zaś w latach 1921-23 przebudowano na pensjonat. Od 1950r. była domem wypoczynkowym lądeckiego FWP o nazwie "Chorzowianka" ze stylowym lokalem zwanym "Sielanka" (obecnie dom przy ul. Moniuszki 1, własność prywatna, w remoncie). Sama Leśna Świątynia, stojąca na łące prawie dokładnie naprzeciw kawiarni, została rozebrana w latach sześćdziesiątych XX wieku.