Izabela Branicka – (1730 – 1808) córka Stanisława Poniatowskiego i Konstancji z Czartoryskich, siostra króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, żona Jana Klemensa Branickiego, wojewody krakowskiego i hetmana polskiego koronnego, kasztelanowa krakowska, starościna bielska.
Izabela Branicka – (1730 – 1808) córka Stanisława Poniatowskiego i Konstancji z Czartoryskich, siostra króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, żona Jana Klemensa Branickiego, wojewody krakowskiego i hetmana polskiego koronnego, kasztelanowa krakowska, starościna bielska.
Odegrała znaczną rolę w rozwoju miasta Bielsk. Po śmierci męża przyjęła starostwo bielskie. Jej działalność dodatkowo wpłynęła na rozwój miasta, zwłaszcza urbanistyczny. Pojawiły się ulice brukowane, zbudowano szpital i szkołę, rozbudowała dwór na Hołowiesku, założyła pierwszą w Bielsku cegielnię pracującą na potrzeby miasta i gorzelnię. Z jej inicjatywy i przy dużym osobistym wkładzie finansowym wzniesiony został istniejący do dziś ratusz miejski, a także w miejscu starego drewnianego kościoła powstał klasycystyczny murowany kościół p.w. Narodzenia NMP i św. Mikołaja, zaprojektowany przez znanego królewskiego architekta Szymona Bogumiła Zuga.
