Pierwotnie falochron wschodni w kołobrzeskim porcie miał długość ok. 360 metrów. W trakcie przebudowy prowadzonej w latach 2003-2009 przez Hydrobudowę na zlecenie Urzędu Morskiego w Słupsku, falochron został wydłużony do ok. 513 metrów. Rozbudowany falochron został zabezpieczony gwiazdoblokami o ciężarze 5 ton. Ponadto powstały ostrogi tłumiące fale oraz dalby kierunkowe stalowe. Po przebudowie odległość między głowicami falochronu zachodniego i wschodniego wynosi 80 metrów (wcześniej było 40 metrów), dzięki czemu do portu mogą wpływać większe jednostki (o długości do 100 metrów, szerokości 20 metrów i zanurzeniu do 5 metrów). Od dnia 14 czerwca 2012 roku, po przebudowie, falochron został udostępniony do spacerowania. Wejście na falochron możliwe jest od czerwca do sierpnia. W roku 2015 falochron otrzymał imię kaprala Franciszka Niewidziajło. /Petroniusz/

Latarnia Morska Kołobrzeg – latarnia morska na polskim wybrzeżu Bałtyku, położona w mieście Kołobrzeg, w województwie zachodniopomorskim.
Latarnia znajduje się pomiędzy latarnią morską Niechorze (około 34 km na zachód), a latarnią morską Gąski (około 22 km na wschód).
Po raz pierwszy światło zapalane dla celów nawigacyjnych pojawiło się w Kołobrzegu w 1666 roku. Wykorzystywano do tego celu wieżyczkę budynku zarządu portu. Światło to było zapalane tylko okazjonalnie w czasie zawijania statków do portu. W późniejszym czasie światło zapalano na falochronie.
W II połowie XIX wieku do wskazywania statkom drogi wykorzystywano, zasilaną olejem, lampę z soczewką Fresnela umieszczoną na wysokości około 8 m n.p.m. o zasięgu około 6 Mm.
W 1899 roku wybudowano w technice ryglowej nowy budynek przeznaczony na stację pilotów, z wysoką na 25 m wieżą, wykorzystywaną jako latarnia morska. Zasięg tej latarni wynosił 8 Mm, a źródło światła znajowało się na wysokości 14 m n.p.m.
W 1909 roku lekki budynek ryglowy zastąpiono solidniejszą budowlą z cegły. Zasięg latarni wzrósł do 12 Mm, a zasilane gazem światło żarowe znalazło się na wysokości 25 m n.p.m.
W 1945 roku latarnię wysadzili niemieccy saperzy, ponieważ stanowiła doskonały punkt orientacyjny dla polskich artylerzystów podczas walk o Kołobrzeg w marcu 1945 roku.
Wkrótce po zakończeniu działań wojennych przystąpiono do budowy nowej latarni. Wybudowano ją w nieco innym miejscu, wykorzystując fundamenty potężnych zabudowań fortecznych (poprzednia latarnia stała przed fortem, obecna stoi na jego głównej platformie).
W latach 1979-1981 dokonano kapitalnego remontu latarni, wymieniając między innymi laternę oraz schody.

Dane techniczne
* Położenie: 54°11'17" N 15°33'22" E
* Wysokość wieży: 26 m
* Wysokość światła: 36 m n.p.m.
* Zasięg światła: 16 Mm (29,6 km)
* Sektor widzialności światła: 079,5°-242°(162,5°)
* Charakterystyka światła: Błyskowe
o Światło: 1 s
o Przerwa: 2 s
o Okres: 3 s