Pierwsze wzmianki o parafii Św. Krzyża pochodzą już z 1336 r. Wybudowany w latach 1856-1864 w stylu neogotyckim wg projektu Augusta Sollera. Wieżę w obecnym kształcie ukończono w 1894 r. Fundatorką kościoła była Maria Winckler z Domesów, wdowa po Franciszku Aresinie, a wówczas już żona Franciszka Wincklera.

Kościół miał pierwotnie stanąć na terenie parku zamkowego na miejscu starego, rozebranego w 1853 kościółka opisanego przez księdza Norberta Bonczyka w poemacie Stary Kościół Miechowski. Jednak ze względu na niestabilny i podmokły grunt (tzw. kurzawka) wybudowano go na sąsiednim wzgórzu. W krypcie kościoła spoczywają szczątki właścicieli Miechowic: Domesów, Aresinów i Wincklerów, zaś na przykościelnym cmentarzu znajdują się groby zamordowanych przez Armię Czerwoną w 1945 mieszkańców Miechowic.

Na szczególną uwagę zasługują:

rzeźba Madonny wykonana z białego marmuru przez Teodora Kalidego – jest to ostatnie dzieło tego znanego artysty.
portal nad wejściem głównym wykonany z piaskowca, z wyróżnionymi postaciami miechowity i górnika.

Pierwszym proboszczem parafii Świętego Krzyża po wybudowaniu nowego kościoła był ks. Józef Preuss. Jego grób znajduje się tuż obok kościoła w miejscu prezbiterium tymczasowej kaplicy, w której odprawiano nabożeństwa podczas budowy kościoła. Ostatnim proboszczem parafii od 1976 r. do 2008 r. był ks. prałat Jan Plichta. Od momentu objęcia parafii przez księdza Plichtę kościół przeszedł gruntowny remont wewnątrz i zewnątrz. W 1991 wybudowano nową plebanię, dom katechetyczny oraz parking. Wszystkie prace zakończyły się w 1999. Również od 1991 r. w kościele w każdą sobotę, odprawiane są msze św. w j. niemieckim.

W 1999 r. kościół otrzymał I nagrodę głównego konserwatora zabytków – "zabytek zadbany".

Kościół Świętego Krzyża, został z dniem 3 grudnia 2019 r. administracyjnie przeniesiony z rejestru zabytków nr A/551/57 (data wpisu 10 lipca 1957 r.), do rejestru zabytków województwa śląskiego pod nr A/581/2019.