 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Śródmieście - Ujazdów › ul. Aleje Ujazdowskie › Ogród Botaniczny UW |
Lata 1900-1910 , "Janina Bagieńska: Ogród Botaniczny i Obserwatorium Astronomiczne, pocztówka z początku XX wieku
"Z prac w tym sanktuarium dokonywanych oprócz obserwacyj meteorologicznych, które jeszcze śp. Magier na Starym Mieście z pożytkiem dla kraju prowadził, robią się nadto obserwacje astronomiczne"/ na podstawie "Kronik" oprac. Franciszka Gryczko - zdjęcie pochodzi z tygodnika Stolica nr 21 (1276) 21.05.1972
|
Na stronie od 2012 wrzesień
13 lat 8 miesięcy 7 dni |
 |
ogrody
|
Ogród Botaniczny UW w Warszawie – to ogród botaniczny podlegający Uniwersytetowi Warszawskiemu położony w centralnej części stolicy w sąsiedztwie Ogrodu Łazienki Królewskie.
Na terenie ogrodu botanicznego znajduje się zalążek Świątyni Opatrzności Bożej, która miała być zbudowana w tym miejscu - jest to kamień węgielny wmurowany 3 maja 1792 przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego.
Ogród Botaniczny został założony z inicjatywy Michała Szuberta i Jakuba Fryderyka Hoffmana w 1818 roku. W wydanym w 1824 roku spisie roślin znajdujemy ponad 10 tysięcy gatunków. Dalszy rozwój ogrodu uniemożliwiły walki powstania listopadowego, w wyniku czego w roku 1834 zamknięto Uniwersytet i zmniejszono powierzchnię Ogrodu, a kierownicze funkcje w Ogrodzie pełnili już tylko carscy urzędnicy. W 1916 roku Ogród Botaniczny przeszedł znów pod pieczę Uniwersytetu Warszawskiego. Jego dyrektorem został prof. Zygmunt Wóycicki. W czasie II wojny światowej legły w gruzach wszystkie budynki ogrodowe oraz szklarnie, a teren stał się wielkim pogorzeliskiem. Właściwie stan sprzed wojny powrócił do ogrodu w roku 1987, kiedy to przywrócono historyczny kształt działowi biologii roślin, przebudowano i wzbogacono kolekcje róż, pnączy, roślin leczniczych oraz użytkowych.
Ogród Botaniczny Uniwersytetu Warszawskiego można zwiedzać od wiosny do jesieni. Rocznie odwiedza go ok. 60 tys. osób.
Jednym z priorytetów ogrodu jest zachowanie różnorodności biologicznej, zarówno roślin dziko rosnących, jak i odmian uprawnych. Od kilku lat powstaje pierwsza w Polsce kolekcja zagrożonych rodzimych odmian ozdobnych drzew i krzewów. Ogród prowadzi też nowoczesne badania taksonomiczne, wykorzystujące metody biologii molekularnej, a także inne badania takie jak etnobotaniczne czy florystyczne.
Na terenie Ogrodu prowadzone są również zajęcia dla studentów z przedmiotów takich jak botanika, dendrologia i zbliżone.
Źródło:
Religijna wymowa tego szlaku uległa stopniowemu zatarciu, tak, że w 1766 był już częścią Traktu Królewskiego jako Aleja Belwederska, prowadząca do Belwederu.
W roku 1827 powstała Dolina Szwajcarska, szybko stając się popularnym miejscem spotkań i imprez masowych. W 1857 przy ulicy zapalono pierwsze latarnie gazowe, a w 1879 rozpoczęto kanalizowanie. Druga połowa XIX wieku to początek zabudowy willowej i pałacowej w Alejach - powstały liczne siedziby arystokracji i przemysłowców. Po I wojnie światowej znalazły tu siedziby ambasady i poselstwa.
W czasie II wojny światowej w ramach planu Pabsta umiejscowiono tu dzielnicę niemiecką, a Aleje przemianowane zostały na aleję Lipową (Lindenallee), a później na aleję Zwycięstwa (Siegenallee). W 1944 zabudowa ulicy uległa zniszczeniom w czasie powstania warszawskiego i odbudowa trwała aż do 1955. W okresie stalinowskim przemianowana na Aleję Stalina i starą nazwę przywrócono dopiero po śmierci Józefa Stalina. Odbudowa Alej jednak nie była dokładna - powstało osiedle Latawiec i wiele budynków w rejonie ulicy Koszykowej i Placu na Rozdrożu przestało istnieć. Także przebicie Trasy Łazienkowskiej zmieniło wygląd ulicy - miejsce po dawnym dworze książąt mazowieckich na Jazdowie znalazło się w osi jezdni i przestało istnieć.
Wikipedia