Pierwsze wzmianki o istnieniu szkoły w Pęgowie pojawiają się w roku 1795 lub wg innych źródeł w 1804 roku. Prawdopodobnie od 1804 roku szkoła funkcjonowała regularnie.

W związku z wydarzeniami historycznymi takimi jak I i II wojna światowa budynek szkoły był używany jako szpital wojskowy. Działo się tak do 1946 roku i wtedy dzieci kierowano do nauki w klasach 1-4 do Kuńczyna (dzisiejszego Golędzinowa).
Gdy budynek szkolny 4 marca 1946 był już wolny wtedy ponownie dzieci rozpoczęły w nim edukację. W końcu czerwca szkoła liczyła 89 uczniów z ówczesnego Henrykowa, Kuńczyna, Kotowic i Zajączkowa. W tamtym czasie nauczycielem był Eugeniusz Dzundza i jego żona Eugenia.

1 lutego 1948 roku do kierowania szkołą w Pęgowie zostaje wyznaczony nauczyciel p. Piotr Antoszczyszyn. W roku szkolnym 1947/1948 następuje też zmiana nazwy miejscowości z Henrykowa na Pęgów. Wraz z objęciem funkcji dyrektora rozpoczyna się rozwój szkolnictwa w Pęgowie. Wzrasta liczba uczniów, zostaje zakupiony lepszy sprzęt do nauki dzieci, organizowane są pierwsze wycieczki uczniów do Wrocławia. W 1948 roku zostaje powołany pierwszy Komitet Rodzicielski. Od roku szkolnego 1949/1950 rozpoczyna się realizacja pełnej siedmioklasowej szkoły z 163 uczniami.
Z powodu rozmiłowania poezją Adama Mickiewicza p. Piotr Antoszczyszyn od początku swojej działalności starał się o włączenie do nazwy szkoły imienia wyżej wymienionego wieszcza. Pod koniec roku 1954 następuje zgoda Ministerstwa Oświaty, a 27 listopada 1955 roku z okazji 100 rocznicy śmierci poety, następuję odsłonięcie kamiennego popiersia Adama Mickiewicza oraz nowej nazwy szkoły, która brzmiała:
"Szkoła Podstawowa im. Adama Mickiewicza w Pęgowie".
Ciągły rozwój Pęgowa i pobliskich miejscowości oraz zwiększanie się liczby ludności, a w tym uczniów spowodowały, ze ówczesna szkoła stawała się za mała, dlatego w latach 1961-1967 powstaje nowa szkoła, a 25 XI 1967 roku następuje jej uroczyste otwarcie.

wiecej na stronie