Pierwotny kościół był drewniany i został zbudowany w XII lub XIII wieku. Obecny, murowany, w stylu późnogotyckim wzniesiono ok. 1540 roku z fundacji Piotra Ossowskiego.
Jest to świątynia halowa, jednonawowa. Od wschodu posiada zamknięte trójboczne prezbiterium. Od strony północnej znajduje się zakrystia i skarbczyk, a od południa kruchta wejściowa (przebudowana ok. 1800 roku).
Obok kościoła znajduje się XV wieczna wieża pierwotnie wzniesiona w celach obronnych. Świadczą o tym wąskie okienka strzelnicze. Cały teren kościoła otacza ceglany mur. Obecnie wieża pełni funkcję dzwonnicy.
W kościele zachowała się większość oryginalnych detali architektonicznych, takich jak ostrołukowe okna, zewnętrzne przypory murów i gotycka dekoracja szczytowa typu schodkowego. Strop podtrzymują sklepienia gwiaździste. We wnętrzach, w łukach podsklepiennych widnieje cenna, XVI-wieczna polichromia figuralna. Świątynię zdobią również figury na belce tęczowej oraz kilka późnogotyckich rzeźb. Warto zwrócić też uwagę na renesansowe nagrobki potomków fundatora kościoła z końca XVI wieku – Anny i Mikołaja Ossowskich.
W latach 1560-1644 świątynia znajdowała się w rękach innowierców, a kiedy odzyskali ją katolicy, ufundowano w 1646 roku nowy renesansowy ołtarz, który zachował się do dzisiaj.

(na podst. opisu znajdującego się w kościele)