Pierwsza wzmianka o budowli pochodzi z 1277 roku. Należy sądzić, że początkowo ograniczono się wyłącznie do wzniesienia kamiennej wieży, założonej na planie koła przechodzącego ku południowi w ostry dziób, umieszczonej w najwyższym punkcie wzgórza. Ten potężny wielokondygnacyjny masyw wieńczy grzebień renesansowej attyki. Całkowite ukształtowanie zamku, otoczenie go murem z bramą i powiększenie domu mieszkalnego nastąpiło w latach 1301 - 1353 za panowania Bernarda i Bolka II, książąt świdnicko-jaworskich. W 1392 r. Bolków przeszedł we władanie królów czeskich i dopiero w 1462 roku został zdobyty przez mieszczan wrocławskich i świdnickich. W XVI wieku zamek należał do rodziny Salzów i wówczas to w latach 1540 - 1549 przeprowadzono rozbudowę zamku, którą kierował budowniczy Jakub Parr. Powiększony został warowny obszar zamku, a budynki mieszkalne i wieżę zwieńczono wczesnorenesansowymi attykami. Od południa powstał drugi dziedziniec, otoczony murem z dwoma basztami; podobny dziedziniec założono od strony miasta, włączając przy okazji w system obronny dawne baszty miejskie. Podczas wojny trzydziestoletniej zamek zdobyli Szwedzi, a w 1650 roku odebrały go wojska cesarskie. W 1703 zamek kupił zakon cysterski w Krzeszowie, przy którym pozostał aż do kasaty zakonu w 1810 roku. Potem stał się własnością rządu. Obecnie zamek niszczej a a w jego jednej z części mieści się muzeum.

bonczek/hydroforgroup/2005 - "Zabytki Dolnego Śląska" - 1962

Kościół św. Jadwigi w Bolkowie – kościół parafialny w Bolkowie wpisany do rejestru zabytków (76 z dn. 29.03.49). Znajduje się w Dekanacie Bolków.
Gotycka budowla pierwotnie na planie krzyża greckiego. Datowany na połowę XIII w.
Kościół zbudowano zapewne około 1250 r. Wzmiankowano go po raz pierwszy w 1298 r. w tym czasie został ochrzczony im. św. Jadwigi przez biskupa wrocławskiego Tomasza II. Wcześniej nosił nazwę Kościół Krzyża. W XVI w. dobudowano dwie boczne nawy. W 1846 w. za sprawą proboszcza Faustmanna usunięto gotyckie szczyty i osadzono obecny czterospadowy dach usunięto też wczesnogotyckie małe okna zostały one zastąpione obecnymi, kościół stał się budowlą trójnawową. W tym czasie znajdujące się na kościelnej podłodze epitafia odwrócono napisami do dołu. Przykrywają one krypty (w podpiwniczeniu nawy) z trumnami członków rodów: Zedlitzów, Tschirnhausów, Saltzów, oraz bogatych mieszczan i przywódców miasta. Natomiast w podpiwniczeniu zakrystii znajduje się krypta szczelnie wypełniona kośćmi.
W kościele zachowała się ambona z 1619 r., sklepienia krzyżowe w części wczesnogotyckiej i kamienne rzeźby na szczycie północnej kruchty.
Do końca XVII w. teren wokół świątyni był miejscem licznych pochówków, cmentarz rozciągał się w kierunku południowo-wschodnim aż do miejskiego muru. Na cmentarzu dokonywano także pochówków w masowych grobach.
Kalendarium
1248–1252 – założenie kościoła
1428 – spalenie wieży przez Husytów
1646 – Szwedzi niszczą pozostałości wieży
1816 – odbudowa wieży w obecnej formie
1863 – prace remontowano-budowlane
1875 – remont kościoła i nadanie mu cech neogotyckich
1927 – podczas renowacji pod dachem zakrystii zostaje znaleziono około 80 czaszek i trochę kości, po analizie w Instytucie Etnologiczno-Antropologicznym w Lipsku orzeczono, że są to szczątki rodzimej ludności, prawdopodobnie z pewnym szczątków rasy azjatyckiej, w kilku czaszkach znaleziono czworokątne otwory, jako jedną z hipotez postawiono, że był to pochówek Husytów (dr Hesch, asystent w instytucie dokonał odpowiednich pomiarów).
2 kwietnia 2006 – na placu przed wschodnim wejściem do kościoła stanął pomnika Jana Pawła II, specjalnie na tę okazję z części ulicy Karola Świerczowskiego wydzielono Plac Jana Pawła II, przy którym obecnie znajduje się także plebania.
wikipedia (fantom)