Autobus eksploatowany w Warszawie w latach 1938-1949, wybrany w 1937 roku w wyniku konkursu na "autobus śródmiejski". Miał 26 miejsc siedzących oraz 7 stojących, a jego zaletą była zwrotność przydatna na wąskie ulice w centrum Warszawy. Spora część tych autobusów została wykorzystana do ewakuacji władz do Rumunii. W czasie II WŚ pozostała część taboru była wykorzystywana do różnych celów (również komunikacyjnych, uruchamiano linie głównie dla Niemców), część wozów przekazano do innych miast GG, w tym do Krakowa. Wojnę przetrwały w Warszawie trzy egzemplarze Chevroleta (nr 112, 113 i 132), które po odremontowaniu kursowały liniowo jeszcze do 1949 roku.