starsze
Marii i Lecha Kaczyńskich 1
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 13 głosy | średnia głosów: 6

Polska woj. śląskie Katowice Śródmieście pl. Marii i Lecha Kaczyńskich Marii i Lecha Kaczyńskich 1

9 maja 2017 , Fragment ulicy 3 Maja i zabytkowa kamienica narożna przy placu Szewczyka 1.

Skomentuj zdjęcie
Ewqa100
Na stronie od 2017 styczeń
9 lat 5 miesięcy 0 dni
Dodane: 27 października 2017, godz. 18:31:30
Rozmiar: 1700px x 1204px
Aparat: Canon EOS 550D
1 / 80sƒ / 5ISO 10018mm
3 pobrania
558 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Ewqa100
Obiekty widoczne na zdjęciu
Marii i Lecha Kaczyńskich 1
więcej zdjęć (34)
Zbudowano: 1891-1900
Dawniej: Szewczyka 1
Zabytek: A/40/00 z 11.12.2000
Neobarokowy dom z 1901 (pl. Wilhelma Szewczyka 1, róg z ul. 3 Maja); wzniesiona w latach 1891−1900 w stylu neobarokowym według projektu wykonanego przez pracownię Ignatza Grünfelda; wpisana do rejestru zabytków 11 grudnia 2000 (nr rej.: A/40/00), granice ochrony obejmują wymieniony budynek
pl. Marii i Lecha Kaczyńskich
więcej zdjęć (389)
Dawniej: Szewczyka Wilhelma
ul. 3 Maja
więcej zdjęć (1074)
Dawniej: Industriestrasse, Grundmannstrasse
Ulica została wytyczona w 1856 jako łącznik pomiędzy placem Wolności a Rynkiem i otrzymała nazwę Industriestraße. Polscy mieszkańcy miasta nazywali ją ulicą Pańską ze względu na umiejscowienie przy niej eleganckich sklepów i mieszkań lub ulicą Główną. 24 października 1867 Rada Miejska na wniosek magistratu podjęła decyzję o przemianowaniu jej na Grundmannstraße. Było to zjawiskiem wyjątkowym, gdyż Friedrich Grundmann zmarł dwadzieścia lat później − 30 lipca 1887. Świadczyło to o jego zasługach dla miasta.
W 1871 miasto zakupiło dom nr 9 przy Grundmannstraße na cel tymczasowej siedziby magistratu i radnych miejskich. Koszt zakupu wyniósł 21 500 talarów. Wcześniej radni wynajmowali pomieszczenia w domu Immerwartha (również przy tej ulicy). W 1908 na ulicy poprowadzono drugi tor tramwajowy. Od 1907 pod numerem 11 funkcjonowało kino Grand-Kinematograf. W dwudziestoleciu międzywojennym pod numerem 9 funkcjonowała centrala Banku Śląskiego − Banque de Silésie SA i spółka akcyjna "Śląskie Zakłady Elektryczne" (do 1939). W latach 1861/62 na rogu ulic Industriestraße i Schillerstraße (ul. J. Słowackiego) wybudowano pierwszą katowicką synagogę według projektu Ignatza Grünfelda.
Do 1939 pod numerem 3 zlokalizowany był największy damski i dziecięcy dom konfekcyjny w mieście − Baender. Swoją siedzibę w nim posiadała firma Ocularium (oferująca artykuły fotograficzne i optyczne) oraz sklep Pedicura (oferujący obuwie oraz usługi związane z pielęgnacją nóg). Pod numerem 2 istniał skład win i wódek B. Hartmanna i firmy Klonowski i Ska oraz biuro wynajmu filmu "Espefilm", a do 1910 − fabryka likierów Ewalda Puschkewitza. Pod numerem 6 w 1862 założono Dom Obuwia, prowadzony przez F. Kochmana, a pod numerem 5 swoją hurtownię towarów kolonialnych posiadał L. Broński. W budynku nr 31 istniał do 1939 Katowicki Dom Licytacyjny B. Cubera[11], a pod nr 32 − sklep Moritza Nebla. Do 1939 przy ulicy istniały konsulaty; francuski i włoski pod numerem 23, a brytyjski pod numerem 33.
Ulica 3 Maja została wspomniana w książce Kazimierza Gołby "Wieża spadochronowa", opowiadającej o bohaterskiej obronie Katowic w czasie kampanii wrześniowej przez harcerzy.