23 października 2017 , „Madejowe łoże, zwane również ławą do rozciągania, w średniowiecznej Europie stanowiło podstawowe wyposażenie każdej izby tortur i było jednym z głównych narzędzi w procesach inkwizycyjnych. Według różnych źródeł, ciało torturowanej osoby można było rozciągnąć nawet o 30 cm. Z jednej strony ławy mocowano wyciągnięte do tyłu i skrępowane ręce ofiary, a z drugiego końca przywiązywano jej nogi do Iin połączonych z kołowrotem. Obracając nim, kat rozciągał torturowaną osobę aż do rozerwania stawów, więzadeł i tkanek. Aby zwiększyć cierpienia ofiary, pod jej plecy odkładano małe walce z wystającymi gwoździami, tzw. naszpikowane zające, które rozszarpywały z pleców płaty ciała. Przesłuchanie z użyciem madejowego łoża dzieliło się na trzy etapy. W pierwszym etapie rozciągano ramiona i biodra przesłuchiwanego. (używano w tym celu drabiny do torturowania Iub wahadła). Drugi etap to rozciąganie łokci, bioder i kolan, a etap trzeci - rzadko do niego dochodziło, bo torturowany albo się wcześniej przyznawał do winy, albo umierał - to rozrywanie mięśni i pozostałych stawów”. /Opis na tabliczce informacyjnej/ .