Początkowo drewniana cerkiew, wybudowana na początku XVII wieku. Następnie po krótkim czasie przejęta przez ruskie bractwo cerkiewne. W roku 1706 schizmatyków zastąpili Bazylianie. /stąd nazwa ulicy przy, której znajduje się wejście główne do kościoła/ W roku 1720 odbył się tutaj słynny Synod zamojski, podczas którego przypieczętowano zjednoczenie kościoła katolickiego z cerkwią unicką. W okresie zaborów dokonano kasacji i rozebrania budynku zakonu, po których dotychczasowa cerkiew unicka stała się świątynią prawosławną pw. św. Mikołaja Po I wojnie światowej był to już kościół katolicki pw. św. Stanisława Kostki. W roku 1945 kościół przejęli Redemptoryści, którzy przywrócili wezwanie kościoła – po dziś jest to kościół pw. św. Mikołaja. Jest to jednonawowy kościoł w którym znajduje się m.in. późnorenesansowy portal z rozetami oraz barokowa kropielnica z czarnego marmuru, chór muzyczny z 16-głosowymi organami, liczne późnorenesansowe dekoracje.