Centralnym miejscem Kudowy Zdrój odwiedzanym przez turystów i kuracjuszy jest Park Zdrojowy. Założony w XVIII wieku w miejscu wypływania źródeł mineralnych u podnóża góry zwanej Parkową swój najbujniejszy rozkwit notował w latach 20-tych XX wieku. Bogata zróżnicowana w zależności od pory roku roślinność parku obfituje w agawy, kaktusy, opuncje, draceny, saganowce i rododendrony .Schodząc do Parku Zdrojowego od strony ul. Zdrojowej mijamy Pijalnię Wód Mineralnych wraz z Salą Koncertową. W Pijalni warto zwrócić uwagę na freski A.Molnara obrazujące Dolny Śląsk początku XX wieku. Na przeciwko u podnóża góry Parkowej położony jest budynek Zwany Zameczkeim wybudowany w 1772 roku, obecne sanatorium. Obok dominuje wspaniała bryła Sanatorium Polonia mieszcząca w swym wnętrzu min. Teatr Zdrojowy im.S.Moniuszki.
źródło :

Zbudowany w pierwszych latach XIX w. (można spotkać się też z datą 1797 r.) obiekt był drugim w tym miejscu budynkiem pijalni (przy źródle mineralnym nazwanym Eugenquelle).
Był już znacznie nowocześniejszy od poprzedniczki - drewnianej budowli z 1772 r.
Centralna część obiektu (wokół źródła) miała kształt ośmioboku z czterema wejściami i czterema oknami. Wydzielono też miejsca do siedzenia w niszach dookoła. Całość nakryto drewnianą kopułą.
Budynek rozebrano w 1853 r. w związku z planami budowy nowego (trzeciego) obiektu w tym miejscu.

Wzniesiony w latach 1930-1931 modernistyczny budynek z ogólnodostępnym ujęciem wody mineralnej i halą spacerową. Łączy się z salą koncertową. Wewnątrz 3 wielkie obrazy A. von Molnara ukazujące rozwój Kudowy.
Zastąpił rozebrany w 1929 r. stary budynek pijalni z drewnianą halą spacerową.
Jest czwartą pijalnią wybudowaną w miejscu przy źródle mineralnym nazwanym "Eugenquelle": pierwszą, drewnianą budowlę postawiono w tym miejscu w 1772 r., druga - znacznie nowocześniejsza - pochodziła z pocz. XIX w., a trzecia pijalnia funkcjonowała w tym miejscu w latach 1853-1929.