Najwcześniejsza informacja o planach utworzenia w Białym Kamieniu parafii i budowie kościoła pochodzi z 10 marca 1883 roku, kiedy Arcybiskupia Kuria Wrocławska zleciła proboszczowi Świętych Aniołów Stróżów (do którego należał Biały Kamień) kupno ziemi pod budowę kościoła. 
Zezwolenie na budowę świątyni wydano 12 maja 1894 roku i równocześnie w odległości 200 metrów założono cmentarz katolicki. 
Istniejącą do tej chwili nekropolię poświęcono w 1897 roku, a kościół wzniesiony w latach 1894-1898 uroczyście poświęcono 28 września 1899 roku. Świątynia w stylu neoromańskim, z wnętrzem w stylu neogotyckim wzniesiona na pagórku, góruje nad okolicą. 
Monumentalna, wysoka kościelna wieża pełni rolę dzwonnicy. Ołtarz główny jest drewniany, rzeźbiony w stylu neogotyckim. W środkowej części zawiera obraz przedstawiający św. Jerzego i M.B. Różańcową. 
W kościele zachowała się rzeźbiona i polichromowana ambona oraz figury świętych: Józefa i Antoniego. 
Organy w kościele na Białym Kamieniu wykonała w 1898 roku firma ze Świdnicy. Kościół pierwotnie został wyposażony w pięć dzwonów, ale w 1917 na rozkaz rządu pruskiego z wieży zdjęto cztery i zabrano je na cele wojenne. 
W 1972 roku kupiono trzy nowe dzwony. Ciekawostką jest fakt, że w 1945 roku kościół miano zburzyć z powodu szkód górniczych. Na szczęście zorganizowano datki wiernych i odremontowano świątynię. 
Podczas kolejnych remontów, między innymi przebudowano ściany i ozdobiono je malowidłami przedstawiającymi sceny z życia Jezusa i Marii. 
Założono wówczas system grzewczy, pokryto wieżę główną i wieżyczki blachą miedzianą, natomiast cały korpus kościoła blachą cynkową. Przebudowano też prezbiterium, w którym położono marmurową posadzkę z kamienia śląskiego i ustawiono nową marmurową mensę (ołtarz) oraz wstawiono pięć nowych witraży. 
Do zabytków zalicza się nie tylko budynek kościoła, ale także plebanii i kaplicy cmentarnej oraz dwa obrazy ołtarzowe: M.B. Różańcowej - Białokamieńskiej i św. Jerzego - męczennika.