Wieś Izbicko po raz pierwszy pojawia się w dokumentach już pod koniec XIII w. Początkowo należała do książąt opolskich, następnie do wielu szlacheckich rodów, m.in. Frankenberg, Larich, w reszcie w latach 1811-1945 Strachwitz.

Dzieje pałacu w Izbicku sięgają XVIII stulecia. Wybudowano wtedy klasycystyczną dwupiętrową rezydencję, z dwoma charakterystycznymi narożnymi wieżami. Pałac otaczał park dworski założony w stylu angielskim. W XIX wieku miały miejsce remonty i przebudowy obiektu, dotyczyły głównie wnętrz i nie miały wpływu na bryłę pałacu. Dramatycznym wydarzeniem dla posiadłości Strachwitzów było III Powstanie Śląskie, w czasie walk pałac został splądrowany i spalony, pomimo przeprowadzonej w latach 1923-32 odbudowy nie powrócił już do czasów świetności. W przeciwieństwie do wielu innych rezydencji pałac w Izbicku przetrwał drugą wojnę światowej bez szwanku. Obiekt został upaństwowiony i otwarto w nim Szkołę Gospodarstwa Wiejskiego, którą w 1952 r. przekształcono w Technikum Hodowlane. Technikum funkcjonowało w pałacu do 1984 r., kiedy to ze względu na remont zostało przeniesione. Remont prowadzony przez Opolskie Kuratorium Oświaty okazał się wielką pomyłką. Prace ciągnęły się w nieskończoność, a ich rezultatem było pozbawienie obiektu zabytkowego wyposażenia i stolarki. W 2003 r. pałac nabył prywatny inwestor, Hubert Palm. W latach 2005-2007 zabytek przeszedł renowację z prawdziwego zdarzenia. Obecnie w dawnej rezydencji Strachwitzów znajduje się hotel. W samym pałacu urządzono 9 apartamentów oraz dwie sale konferencyjne. Dodatkowe 40 pokoi znajduje się w wyremontowanym dawnym internacie Technikum Hodowlanego. Wnętrza pałacu ze względu na brak przedwojennej dokumentacji nie zostały odtworzone, lecz urządzone na nowo, w stylu nawiązującym do baroku oraz klasycyzmu.

Pałac w Izbicku jest obecnie neobarokowy (w rezultacie odbudowy z lat 1923-32), murowany z cegły, otynkowany, wzniesiony na rzucie prostokąta, z kwadratowymi ryzalitami zamykającymi fasadę (w miejscu dawnych wież) oraz nowszymi półkolistymi przybudówkami w elewacjach wsch. i zach. Budynek podpiwniczony, trzykondygnacjowy, z ostatnią kondygnacją umieszczoną w mansardzie, nakryty wysokim, mansardowym dachem. Fasada 13-osiowa, z centralnie umieszczonym wejściem. Okna prostokątne, w ozdobnych obramieniach. Układ pomieszczeń: na parterze dwutraktowy, z korytarzem między traktami, na piętrach przekształcony. Cześć pomieszczeń zachowała sklepienia: krzyżowe, kolebkowo-krzyżowe, żaglaste oraz kolebkowe.

Pałac otacza piękny XIX wieczny park krajobrazowy, z cennymi okazami starych drzew. Na terenie parku znajduje się obecnie wkomponowany w zieleń niewielki kort tenisowy, romantyczny zakątek z małym stawem i altanką. Całość jest ogrodzona.

Na podst.palaceslaska.pl