Na północnym brzegu Odry (między mostami Trzebnickim i Warszawskim) w dolinie starej Odry opat klasztoru św.Wincentego Carl Keller postanowił w 1699 roku założyć osadę, którą zakonnicy od imienia opata nazwali Carlowitz.Dzisiaj jest to jedno z najpiękniejszych osiedli Wrocławia, z przewagą zabudowy willowej.Leży w rejonie ulic J. Kasprowicza, Żmigrodzkiej, A. Kamieńskiego.W roku 1845 na terenach byłego zakonu wybudowano obiekty wojskowe.Dzisiaj to Wyższa Szkoła Oficerska im.Tadeusza Kościuszki ( przy ul. P. Czajkowskiego ) oraz byłe zabudowania wojskowe z ul.Koszarowej i Sołtysowickiej - zajmuje je obecnie Wydział
Nauk Społecznych Uniwersytetu Wrocławskiego, tworząc swoisty kampus.Na placu G. Daniłowskiego, tam, gdzie al. J. Kasprowicza łączy się z kilkoma uliczkami, stoi jedna z nielicznych i zachowanych wież wodociągowych ( zbudowana w 1907 r., ma 45,5 m wysokości, jedna z pierwszych budowli betonowych) Ciekawostką tego osiedla jest mały rynek, dzisiaj plac marszałka Józefa Piłsudzkiego.

Źródło; Towarzystwo Miłośników Wrocławia- Koło Przewodników "Rzepiór", Wrocław 2000 r.
Tekst: Lech Błaczkowski

Z dokumentu magistratu

Zarys rozwoju historyczno – przestrzennego Sołtysowic.

Dawne nazwy: Schulchowitz (1283), Schultheschowicz (1312), Schuteswicz (1326), Schultheissowitz (1341), Scholteyzzewicz, Schultheisewicz (około 1350/60), Schulthe-isowitz mit Kegel und Molnsdorf (1441), Schuleissowitz und Kegell (XIV w.), Schulteis-sowicz und Kegell (XIV w.), Zottwitz (1630), Schottnitz (1845), Schottwitz (1937), Bu-rweide (1937), Sułkowice (1945), Sołtysowice.
Najstarsza wzmianka pochodzi z 1312 r. W XVIII w. Sołtysowice były własnością klasztoru św. Wincentego, po sekularyzacji (1810) stały się własnością państwową podległą Urzędowi Dominialnemu w Psim Polu, od 1840 r. były własnością prywatną (posiadłość ziemska oraz gmina).
Mieszkańcy należeli do parafii ewangelickiej na Psim Polu i Jedenastu Tysięcy Dziewic we Wrocławiu oraz katolickiej na Psim Polu i św. Michała we Wrocławiu. Główny do-chód z posiadłości ziemskiej w XIX wieku przynosiła hodowla, a także zyski z cegielni i cukrowni.
W 1928 r. niezaludnione tereny Sołtysowic zostały włączone do Wrocławia.
W rejonie Sołtysowic znajduje się ceglano – betonowy schron