O wyjątkowości Pałacu Lasotów stanowi jego długa historia. Pałac do dziś prezentuje bogactwo XIX-wiecznego stylu. Swój wygląd Pałac zawdzięcza Alfonsowi Ferdynandowi Kropiwnickiemu, współtwórcy Teatru Wielkiego w Warszawie

We wnętrzach można podziwiać sztukaterię, freski na ścianach, piękne piece kaflowe, czy unikatowe elementy żeliwne — jedne z pierwszych w Polsce. Również kolorystyka Pałacu — m.in. zieleń elementów żeliwnych na zewnątrz — została przywrócona na wzór XIX wieku.

Dzieje

W końcu XVIII wieku wieś Zielonki należała do króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Po jego śmierci dobra te otrzymała w dożywocie żona króla — pani Grabowska. W 1788 roku majątek nabył Jakub Paschalis Jakubowicz herbu RAWICZ. Założył on w pobliskim Lipkowie znaną wówczas w całej Polsce fabrykę pasów kontuszowych, która znana była z bogatej ornamentyki i oryginalnych wzorów.

W 1851 roku Jakub Paschalis Jakubowicz sprzedał majątek, a nabywcą został znany warszawski architekt — Alfons Ferdynand Kropiwnicki herbu SAS. Na miejscu starego drewnianego dworu posadowionego na oryginalnych, zachowanych do dziś piwnicach Alfons Ferdynand zbudował Pałac w stylu willi włoskiej. Był to jego własny pomysł, w którym wykorzystał innowacyjne wówczas neorenesansowe elementy żeliwne. Oryginalna, zachowana do dziś, blaszana chorągiewka z datą 1855, która wieńczy okrągłą wieżę, wskazuje na rok ukończenia Pałacu.

W 1875 roku A.F. Kropiwnicki zdecydował się na sprzedaż majątku i nowym nabywcą został Adam Gliszczyński herbu Jastrzębiec. Rozbudował on obiekt o parterową oficynę i gospodarzył w Pałacu do roku 1919.

Nowym właścicielem w tym samym roku został hrabia Józef Basiński herbu PROWOCZA wraz z żoną Antoniną. Jednak już w latach 30-tych dobra zostały w znacznej części rozparcelowane, ale do roku 1944 stanowiły jeszcze własność Basińskich.

Jak większość majątków, tak i ten w 1945 roku przejęło państwo. Następnie Pałac został zamieniony na biura i mieszkania pracownicze zatracając swoje historyczne przeznaczenie.

W roku 1997 zniszczony Pałac wraz z pozostałością parku krajobrazowego nabył stryjec herbowy Jakuba Paschalisa Jakubowicza, Zenon Marian Lasota herbu RAWICZ. W ciągu kolejnych dziesięciu lat trwały żmudne prace remontowe pod nadzorem konserwatorów zabytków, które zmierzały do wiernego odtworzenia nie tylko porządku architektonicznego, ale także kolorystyki pałacu na podstawie zachowanych elementów i wykonanych odkrywek.

Dzięki tym wysiłkom dzieło ratowania dziedzictwa kulturowego narodu polskiego, do którego niewątpliwie zalicza się XIX-sto wieczny zespół pałacowo-parkowy, zostało pomyślnie zakończone. Warto zaznaczyć, że Pałac Lasotów wpisany jest do rejestru zabytków pod nr. 1124/501 z dnia 23.03.1962 r.

Obecnie Pałac jest miejscem wielu artystycznych prezentacji i ważnym ośrodkiem kulturalno-edukacyjno-oświatowym rejonu Mazowsza, który popularyzuje w ciekawy sposób wiedzę historyczną czy kulturalną.