Szkoła narodowa powstała dzięki manifestowi carskiemu z 1905 roku dającemu możliwość tworzenia szkół z narodowym językiem wykładowym. Komitet Budowy Gimnazjum został zawiązany pod koniec 1907 roku. Ernst Leonhardt i Louis Schweikert byli jednymi z wielu przemysłowców niemieckich, którzy działali w tym komitecie. Gimnazjum natomiast powstało we wrześniu 1908 roku. Pierwszą siedzibą był wynajęty budynek przy ul. Pańskiej. W sierpniu 1909 roku wmurowano kamień węgielny, następnie rozpoczęto budowę właściwej siedziby.

Gimnazjum Niemieckie mieściło się w tym gmachu, od 1910 roku do 1945 roku. Po II wojnie światowej mieściły się w nim szkoły średnie, a następnie Dziekanat Wydziału Filologicznego, Instytut Filologii Polskiej oraz Instytut Anglistyki Uniwersytetu Łódzkiego. W 2014 roku budynek zakupiono dla Sądu Apelacyjnego w Łodzi.

Został zbudowany na planie litery „L” u zbiegu ulicy Zamenhofa (wówczas Rozwadowskiej) i alei Kościuszki (Spacerowa). Budynek jest przykładem posecesyjnego modernizmu w architekturze. Asymetrycznie umieszczone wejście nad którym znajduje się kartusz z sową i pszczołą – symbolami mądrości i pracowitości. Na ścianach ułożony jest tynk żłobkowany. Na elewacji od strony ulicy Zamenhofa, znaleźć można płaskorzeźbę z dwoma marabutami. Gmach pokryty mansardowym dachem. Poziome ciągi dużych okien w pilastrach dzielą elewację budynku. Charakterystycznym elementem budynku ulokowanym w okrągłej wieżyczce wieńczącej narożnik, jest ówczesne pierwsze w Łodzi obserwatorium astronomiczne.

Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]