Na temat nieistniejącego pałacu w Skarbiszowie trudno znaleźć jakiekolwiek informacje. Prawdopodobnie został wzniesiony w XIX w. Był to budynek murowany z cegły, potynkowany, zbudowany na planie prostokąta, dwukondygnacjowy, nakryty wysokim dachem naczółkowym z powiekami, wykonanym z dachówki. Posiadał siedmioosiową fasadę, z centralnym pozornym ryzalitem, mieszczącym główne wejście, poprzedzone schodami. Ponad wejściem znajdował się niewielki balkon, a ryzalit wieńczył półkolisty przyczółek. Elewacje budynku ozdabiały, tworzące podziały ramowe, boniowane lizeny. Obecnie po pałacu w Skarbiszowie nie ma żadnego śladu, przetrwał za to park krajobrazowy otaczający dawniej rezydencję. Zaniedbany park o niewielkiej powierzchni, częściowo jest otoczony ceglanym murem. W jego drzewostanie dominują gatunki liściaste: dęby szypułkowe, jesiony wyniosłe, graby zwyczajne. Do ciekawszych okazów należy platan klonolistny. W centralnej części parku znajduje się niewielka polana, być może powstała po zburzeniu ruin pałacu. Tuż obok parku znajduje się  wybudowany w 1914 r. kościół filialny p.w. św. Katarzyny. W ścianę kościoła wmurowana pochodząca z około połowy XVI w. renesansowa płyta nagrobna, niestety z zatartymi kartuszami herbowymi i napisem. W pobliżu parku zachowane budynki gospodarcze dawnego folwarku.