Kościół św. Gertrudy jest to neogotycki kościół z cegły - bazylika trzynawowa zaprojektowana przez miejskiego radcę budowlanego Carla Emila Christa i mistrza budowlanego Wilhelma Kinzela.
Budowę rozpoczęto w 1874 roku a kościół konsekrowano w 1878.
Znajdują się w nim organy na chórze zachodnim z trzema manuałami (36 rejestrów) zbudowane w roku 1879 przez firmę Wilhelma Sauera. Bazylika posiada dwa dzwony.
Od zakończenia wojny kościół ten chronił uratowane skarby sztuki ze spalonego całkowicie w 1945 r. kościoła mariackiego. Do najważniejszych zabytków sztuki należą siedmioramienny pozłacany lichtarz brązowy o wysokości 4,70 m z końca XIV w. oraz pochodząca z tego samego okresu brązowa chrzcielnica z pokrywą. Obydwa przedmioty są wysokiej klasy. Znajduje się tam tzw. biblia pauperum (biblia dla ubogich, w której biblijne historie przedstawiane są w formie scen). Szczególnym skarbem jest również rzeźbiony i pozłacany składający się z wielu skrzydeł ołtarz maryjny z końca XV w., poliptyk, w centrum którego znajduje się Madonna na sierpie księżyca, a po jej bokach św. Wojciech z Pragi i św. Jadwiga Śląska.