 | Polska › woj. śląskie › powiat zawierciański › Smoleń › Zamek "Pilcza" › Podzamcze zachodnie › Budynek mieszkalny |
październik 2006 , Ruiny części mieszkalnej
|
Na stronie od 2008 grudzień
17 lat 5 miesięcy 9 dni |
W zachodniej części zespołu na tzw podzamczu zachodnim, istniał budynek mieszkalny o dwóch lub trzech kondygnacjach, połączony z wieżą kładką prowadzącą ze ściany szczytowej do wejścia usytuowanego w jej górnych partiach, na drewniany podest. Stąd schodami można się było dostać na szczyt baszty (wieży).. Niewielką przestrzeń oddzielającą dom mieszkalny od wieży zajmował dziedziniec z wykutą w skale studnią o głębokości kilkudziesięciu metrów. Jedyne wejście do zamku górnego wiodło przez otwór wykuty w północnej kurtynie murów obwodowych. Południowo-wschodnią część obwodu flankowała wysunięta poza jego linię półbaszta (do czasów współczesnych nie zachowały się jej pozostałości), przypuszczalnie połączona z drewnianym budynkiem stanowiącym część zabudowań gospodarczych związanych z częścią mieszkalną, o istnieniu których mogą świadczyć znaleziska archeologiczne.
Zamek w Smoleniu zwany również "Zamek Pilcza" usytuowany na: Górze Zamkowej, w Jurze Krakowsko-Częstochowskiej oraz Szlaku Orlich Gniazd, wybudowany został w systemie tzw. Orlich Gniazd.
Zamek warowny istniał w tym miejscu już prawdopodobnie w XIII w., ponieważ zapisy kronik podają, że budowla obronna (zapewne drewniana) zniszczona została podczas walk Władysława Łokietka z Wacławem, królem Czech, w 1300. W połowie XIV w nowa, murowana warownia, wzniesiona została prawdopodobnie przez Ottona z Pilczy herbu Topór.
W skład obiektu wchodzą:
Faza I (zamek górny),
wzniesiony w stylu gotyckim w połowie XIV w., najprawdopodobniej przez Ottona z Pilczy herbu Topór i zastąpił istniejącą tu być może wcześniej drewnianą strażnicę. Pierwszy zamek składał się z murów obwodowych biegnących wokół skalnej platformy, budynku mieszkalnego we wschodniej części i cylindrycznej wieży (stołpu) o średnicy ok. 7,5 m. Wejście do stołpu znajdowało się na wysokości kilku metrów (dzisiejsze wejście na poziomie gruntu powstało znacznie później).
Faza II (zamek wschodni),
Otton z Pilczy i jego żona Jadwiga z Melsztyna po 1350 r. wznieśli na wschód od zamku górnego zamek dolny składający się z kamiennego muru obronnego o grubości do 2 metrów założonego na planie pięciokąta. Na teren zamku dolnego wjeżdżało się przez zachowaną do dzisiaj gotycka ostrołukową bramę, w której znajdują się widoczne wgłębienia służące do spuszczania brony. Być może w tej części zamku znajdowała się wzmacniająca obronę wieża.
W południowo-wschodniej części tego dziedzińca na skale mury niespodziewanie załamują się kilkukrotnie, co wskazuje na prawdopodobne istnienie w tym miejscu wieży obserwacyjnej założonej na planie zbliżonym do prostokąta.
Na dziedzińcu zamkowym znajduje się studnia, którą według tradycji wykuć mieli jeńcy tatarscy, a jej głębokość miała wynosić 200 m (inne źródła podają 100 m – tak naprawdę nie wiadomo, są to wyłącznie dywagacje, studnia obecnie jest zasypana do głębokości 26 m).
Faza III (zamek zachodni)
Prawdopodobnie Elżbieta Granowska lub jej syn Jan Pilecki po 1450 r. na zachód od zamku górnego zbudowali zachodnią część zamku dolnego połączona z zamkiem górnym murem biegnącym po skale. Wjazd na dziedziniec prowadził od strony południowej. W tej części zachowały się ślady budynku mieszkalnego z oknami ostrołukowymi i pozostałości bramy.