Koloruj
 | Polska › woj. łódzkie › Łódź › Centrum › ul. Piotrkowska › Hotel Grand |
1889 , "Grand Hôtel - Haus Starke - Baumwoll-Manufactur von Heinzel & Kunitzer in Lodz - Hôtel Mannteuffel - Clubhaus der Cyklisten"
Źródło: "Widy iz gorodow Łodzi, Zgierża i Pabijanic / Ansichten aus den Städten Lodz, Zgierz und Pabianice", 1889.
WW
 Czy chodzi tu o fabrykę Kunitzera przy ul. Niciarnianej? Nijak mi wizualnie nie pasuje. Gdzie był Klub Cyklistów? 2010-06-29 00:17:39 (15 lat temu)
do WW: Cykliści mieli swój klub na Przejazd. Zajmowali plac od Dzikiej, aż do fabryki J. Heinzla na zapleczu jego pałacu, czyli dziś UMŁ. Chyba na miejscu tego klubhauzu powstał Meisterhaus (nowy). 2010-06-29 00:28:28 (15 lat temu)
do WW: Widzewska Manufaktura została założona przez J. Heinzla i J. Kunitzera w 1879 r. 2010-06-29 00:38:37 (15 lat temu)
Do kamienicy nr 102 przypisałem jeszcze to zdjęcie 2010-06-29 09:09:42 (15 lat temu)
do mamik: Słusznie. 2010-06-29 09:49:30 (15 lat temu)
do zeto: No tak, ale lokalizacji tego budynku to nie wyjaśnia :) 2010-06-29 09:51:00 (15 lat temu)
Kunitzer - Rokicińska 81 (Luther), dziś ul. Piłsudskiego 135. 2010-06-29 11:02:51 (15 lat temu)
do bolo1910: No to wszystko jasne, tym bardziej że właśnie się tam dziś pali. 2010-06-29 11:13:19 (15 lat temu)
do bolo1910: Cóż za zbieg okoliczności z tą Wimą... Adres dzisiejszy welocypedystów według mnie, to Tuwima 7. Ich budynek klubowy stał mniej więcej w miejscu dzisiejszej stacji benzynowej na pl. Komuny Paryskiej (trochę poprzednio się zagalopowałem), a plac ćwiczeń (zimą slizgawka) sięgał do Dzikiej... 2010-06-29 13:51:17 (15 lat temu)
\"Plan Luthera\" poz. 187, pałac i skład J. Heinzla, być może, to w tym pałacu była siedziba cyklistów. \"Spacerownik\" str. 130 - pusty plac po pałacu i str 134. - lodowisko. 2010-06-29 14:59:31 (15 lat temu)
\"Spacerownik\" str.134 - pałac jeszcze stoi. : ) 2010-06-29 15:10:33 (15 lat temu)
Masz jakiś inny Spacerownik niż mój. Nie znalazłem tych obiektów... 2010-06-29 19:24:56 (15 lat temu)
Stefan Brajter - Łódzki Fotospacerownik w czasie i przestrzeni. Biblioteka Gazety Wyborczej 2009 r. 2010-06-29 20:16:00 (15 lat temu)
Domyślam się, że nie masz tego \"Spacerownika\". Plan Luthera i te dwa zdjęcia to dowody na to, że masz rację. Towarzystwo Cyklistów mieściło się przy ul. Tuwima 7. : ) 2010-06-29 23:27:12 (15 lat temu)
do bolo1910: Mam, ale określenie Spacerownik kojarzyło mi się z wyrobami J. Podolskiej i R. Bonisławskiego, więc dlatego nie załapałem. Planu Luthera rzeczywiście nie mam... 2010-06-30 00:01:52 (15 lat temu)
...ale one nie mają 130 str. : ) 2010-06-30 00:16:20 (15 lat temu)
Na str.134 zwróć uwagę na dach tramwaju i na to co się za nim znajduję. 2010-06-30 00:21:23 (15 lat temu)
Według mnie, to dach Klubu Cyklistów. 2010-06-30 00:28:18 (15 lat temu)
Wziąłem pod lupę i rzeczywiście jest tam jakiś kopulasty kształt. Chociaż wydaje mi się, że w latach 30-tych, z których pochodzi zdjęcie w Fotospac. ten budynek już nie istniał. Ale głowy nie dam. Natomiast co do innych Spacerowników, to i owszem, mają po ponad 200 stron... 2010-06-30 14:14:31 (15 lat temu)
Moje mają tylko 16 str. : ( Jak tramwaj odjedzie to będziemy wiedzieli czy to ten. : ) 2010-06-30 19:28:34 (15 lat temu)
Niestety, nie dysponuję zdjęciem, o którym mówicie. Pozostawiam ogólne przypisanie do ul. Tuwima, chyba że postulujecie inaczej. 2010-06-30 22:41:44 (15 lat temu)
Według mnie (mam 99,9 % pewności), to jest ul. Tuwima 7. : ) 2010-06-30 22:52:29 (15 lat temu)
No to jest jeszcze opcja utworzenia nieistniejącego obiektu \"Klub Cyklistów\". 2010-06-30 22:55:13 (15 lat temu)
Klub + plac sportowy. : ) 2010-06-30 23:17:38 (15 lat temu)
do bolo1910: Pierwszy i trzeci link pokazują dokładnie: pierwszy narożnik placu, a trzeci miejsce, gdzie się plac ćwiczeń znajdował... 2010-06-30 23:59:07 (15 lat temu)
Żeby trochę uzupełnić tą dyskusję dodam jeszcze króciutką notkę z gazety gubernialnej, piotrkowskiej \"Tydzień\" z 29 stycznia (10 lutego) nr 6 z 1895 r.: \"Klub cyklistów w Łodzi urządził wspaniały konkurs jazdy welocypedowej z figurami. Zabawa ta odbyła się w sobotę 2 lutego na torze wyścigowym przy ul. Przejazd.\" 2010-07-01 00:03:31 (15 lat temu)
|
|
Na stronie od 2006 sierpień
19 lat 8 miesięcy 26 dni |
 |
zakłady przemysłowe
|
Widzewska Manufaktura, także WIMA, WI-MA, Widzewskie Zakłady Przemysłu Bawełnianego im. 1-Maja – zabytkowa fabryka powstała w latach 70. XIX w. przy Alei marsz. J. Piłsudskiego 135 Łodzi. W szczytowym momencie zatrudniała 8 tys. pracowników i wytwarzała 70 ton przędzy dziennie.
Historia
W latach 70. XIX w. na terenie Widzewskiej Manufaktury powstała pierwsza farbiarnia i suszarnia założona przez Leopolda" rel="nofollow" target="_blank" class="Scolor" style="text-decoration:underline">https://pl.wiki...ink=1">Leopolda
Kiedy w 1905 Juliusz Kunitzer został zamordowany fabryka częściowo przeszła w posiadanie włoskich przedsiębiorców – Tanfaniego oraz Farinoli, co de facto spowodowało, że znalazła się pod ich kontrolą, a prezesem spółki został https://pl.wiki...useppe_Tanfani">Giuseppe Tanfani – zięć Juliusza Heinzla. W 1910 przedsiębiorstwo przemianowano na Widzewską Manufakturę. W trakcie I wojny światowej firma zahamowała swoją działalność. Po wojnie starano się pozyskać nowych akcjonariuszy oraz kredyty w celu wznowieniu działalności spółki oraz modernizację. Zakład został ponownie uruchomiony w 1919. Zatrudniał wówczas 300 pracowników, głównym zaś udziałowcem Widzewskiej Manufaktury i jej prezesem, po spłaceniu Tanfaniego, został https://pl.wiki...wiki/Oskar_Kon">Oskar Kon.
W 1922 w fabryce wybuchł pożar, który spowodował zniszczenie przędzalni. Odbudowany obiekt był jedną z najnowocześniejszych i największych przędzalni w Polsce, dostosowanych do przetwarzania amerykańskiej przędzy. W kolejnych latach powstała m.in. przędzalnia do przerabiania przędzy egipskiej, szarparnia, niciarnia oraz tkalnia. Okres 20-lecia międzywojennego zaowocował szeregiem zmian w oparciu o kapitał włoski, angielski, francuski i amerykański, a przedsiębiorstwo poszerzyło działalność o odlewnię żelaza, warsztaty, tartak, blacharnię, kuźnię, linkarnię i stolarnię. Firma rozwinęła się – została rozbudowana i przekształcona w kombinat bawełniany. Uruchomiono również produkcję maszyn włókienniczych na potrzeby własne, a planach była również produkcja samochodów. W latach 1924–1926 nazwę przedsiębiorstwa przemianowano na Widzewska Manufaktura Spółka Akcyjna. Rozwój nie uchronił jednak spółki od dwukrotnego ogłoszenia upadłości w latach 30. XX w., w tym ostatecznego w 1938.
Podczas II wojny światowej fabrykę podporządkowano niemieckiemu przemysłowi chemicznemu. Przedsiębiorstwem zarządzał koncern https://pl.wiki...rke_Hermann_Göring">Hermann Goering Werke. Utworzono spółkę akcyjną „Zellgarn Aktiengesellschaf” skupiającą niemieckich udziałowców i koncentrującą się na produkcji włókien z wiskozy. W 1945 fabrykę znacjonalizowano, a w 1949 podzielono na 3 przedsiębiorstwa. Jednym z nich były Widzewskie Zakłady Przemysłu Bawełnianego im. 1-Maja. W 1991 zmieniono ich nazwę przywracając im skrót WI-MA – Widzewska Manufaktura.
W 2009 w fabryce zakończono w produkcję, następnie właściciele obiektu postanowili zmienić nazwę przedsiębiorstwa nawiązując do dawnej nazwy fabryki, przemianowując obiekt na Zakłady Przemysłu Bawełnianego WI-MA SA. W 2011 przestrzeń WI-My stała się przestrzenią działalności artystycznej. W obiekcie organizowano wydarzenia kulturalne oraz warsztaty, w przestrzeni budynków znajdowała się scena wydarzeń kulturalnych, sale prób i studia nagraniowe, co przyczyniło się do kolejnej zmiany nazwy w 2016 na Zakłady Przemysłów Twórczych WIMA w Łodzi.
W 2020 kompleks Widzewskiej Manufaktury przejęła firma Cavatina Holding i od listopada 2020 przebudowuje kompleks pofabryczny na nowe funkcje. Na terenie dawnej fabryki mają znaleźć się mieszkania, usługi, handel oraz biura. W celu przebudowy obiektów zachowano wyłącznie ściany zewnętrzne budynku, wnętrza zaś wyburzono.
Źródło:
/p>
Powstała około roku 1823 wraz z wyznaczeniem Nowego Miasta (obecny odcinek ulicy między zakrytym teraz biegiem rzeki Łódki a ulicą Próchnika). Nowa osada została umiejscowiona na przeciwległym brzegu rzeczki Łódka, na południe od Starego Miasta. Osiedle zaprojektowane zostało na bazie prostokąta z oktagonalnym rynkiem (Rynek Nowego Miasta - dzisiejszy plac Wolności), na którym krzyżowały się prostopadłe ulice. Kontur osady ograniczały ulice: Zachodnia, Północna, Wschodnia i Południowa. W czasie wojny zmieniono nazwę ulicy na Hermann-Göring-Strasse.
Na początku lat 1840. ulica Zachodnia została połączona na północy z ulicą Stodolnianą na Starym Mieście.
Odcinek południowy Południowa (obecnie Próchnika) - Zielona powstał ok. połowy XIX wieku.
Dwujezdniowy odcinek \\\"ul. Ogrodowa - ul. Lutomierska\\\" (a zapewne do Limanowskiego) został oddany do użytku 21 lipca 1951 roku jako tzw. trasa \\\"Północ - Południe\\\" (N-S).
W roku 1953 oddano do użytku węzeł komunikacyjny na skrzyżowaniu z ul. Ogrodową.
Drugą (wschodnią) jezdnię na odcinku południowym trasy \\\"Północ-Południe\\\", pomiędzy ulicami Zieloną a Ogrodową, wybudowano po 1965 roku.
Ostatni, północny odcinek ul. Limanowskiego - ul. Zgierska wybudowano ok. połowy lat 1970.
W ten sposób dołączono przedwojenne ulice Zachodnią, Stodolnianą, Wesołą (po wojnie Wieńcową) i Masarską biegnące od Pałacu Poznańskiego do rejonu obecnego targowiska \\\"Dolna\\\" (gdzie ulica Zachodnia łączy się z ul. Zgierską). Na całej długości od ul. Zielonej do rynku przy Dolnej wybudowano dwujezdniową drogę z torowiskiem tramwajowym po środku. Podczas tej operacji, całkowicie wyburzono kilkadziesiąt kamienic tworzących wschodnią ścianę ulicy na przestrzeni prawie 1 km, między ulicami Ogrodową a Zieloną, w tym wiele cennych przykładów budownictwa modernistycznego. Powstała w ten sposób luka w zabudowie centrum miasta nie została zagospodarowana do dziś i negatywnie odbija się na estetyce ulicy.
Już po przedłużeniu Zachodniej na początku lat 50. posesje przy ulicy otrzymały nową numerację.
Suplement: Zachodnia jezdnia ulicy pomiędzy ul. Limanowskiego i Zgierską wybudowana została już pod koniec lat 50. jako nowa ul. Snycerska (na części starej ulicy wybudowano bloki mieszkalne). Ulica ta stanowiła dla ruchu samochodowego jednojezdniowe przedłużenie ul. Zachodniej do Zgierskiej. Tory tramwajowe poprowadzono zaś do ul. Zgierskiej wzdłuż dawnej ul. Masarskiej wyłączonej z ruchu samochodowego, a stanowiącej już od lat 50. odcinek ul. Zachodniej. Po poprowadzeniu drugiej jezdni do ul. Zgierskiej ulica Snycerska "oddała" swoją nową jezdnię ul. Zachodniej, a sama istnieje jako wąska uliczka na tyłach wspomnianych wcześniej bloków.