Stary Kościół Matki Bożej Szkaplerznej wzniesiony w roku 1534, sfinansowany z fundacji Stanisława Dąbrówki, w parafii Matki Bożej Szkaplerznej w Gierałtowicach, został zamknięty w roku 1934. W związku z powiększeniem się liczby parafian parafii gierałtowskiej, powstała na początku XX w. potrzeba wybudowania w parafii w Gierałtowicach nowego, większego kościoła. W latach 1928-1934 wybudowano nowy murowany kościół w pobliżu dotychczasowego starego kośćioła drewnianego. Stary drewniany kościół podupadał w tym czasie w ruinę. Po odrestaurowaniu w latach 1975-1976 został przeniesiony do Rybnika Wielopola, do parafii św. Katarzyny i Matki Bożej Różańcowej.

Kościół zbudowany w konstrukcji zrębowej na planie dwudzielnym obejmującym trójbocznie zamknięte prezbiterium (orientowane) z przybudowaną zakrystią i szerszą nawą. Świątynia, podobnie jak wiele innych obiektów drewnianego budownictwa sakralnego, otoczona jest sobotami. W 1844 r. cieśla Mateusz Pindur z Chudowa dobudował do kwadratowej nawy wieżę o konstrukcji słupowej na wzór starych dzwonnic. Do wnętrza świątyni prowadzą dwa wejścia – czołowe od strony więzy z drzwiami ozdobionymi gotyckimi okuciami i boczne od strony nawy, poprzedzone małą kruchtą zbudowaną na słup. Prezbiterium i nawa pokryte są oddzielnymi dachami siodłowymi pobitymi gontem. Nad wyższym dachem nawy wyrasta smukła, ośmioboczna wieżyczka na sygnaturkę.

Kościół był odnawiany w XVII i remontowany w XX w. W czasie tego remontu odkryto niezwykle cenną polichromię patronową z ok. 1534 r. wykonaną na deskowanym stropie. Wśród różnorodnych motywów polichromii występują: orły piastowskie w tarczach gotyckich, a także postać patronki świątyni.

W tylnej części nawy znajduje się chór muzyczny wsparty na czterech słupach, mieszczący współczesne organy elektroniczne. Wnętrze pozbawione jest obecnie dawnego, zabytkowego wyposażenia, do którego należały m.in. zabytkowe ołtarze, ambona i unikatowe ławki renesansowe z „wyciągami”.