 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Śródmieście › ul. Piękna › Park Ujazdowski |
Lata 1897-1900 , Fragment Parku Ujazdowskiego i Cerkiew św. Michała Archanioła Archistratega a po prawej al. Ujazdowska - kolorowy retusz zdjęcia z końca XIX w.
|
Na stronie od 2004 wrzesień
21 lat 7 miesięcy 15 dni |
 |
parki
|
Religijna wymowa tego szlaku uległa stopniowemu zatarciu, tak, że w 1766 był już częścią Traktu Królewskiego jako Aleja Belwederska, prowadząca do Belwederu.
W roku 1827 powstała Dolina Szwajcarska, szybko stając się popularnym miejscem spotkań i imprez masowych. W 1857 przy ulicy zapalono pierwsze latarnie gazowe, a w 1879 rozpoczęto kanalizowanie. Druga połowa XIX wieku to początek zabudowy willowej i pałacowej w Alejach - powstały liczne siedziby arystokracji i przemysłowców. Po I wojnie światowej znalazły tu siedziby ambasady i poselstwa.
W czasie II wojny światowej w ramach planu Pabsta umiejscowiono tu dzielnicę niemiecką, a Aleje przemianowane zostały na aleję Lipową (Lindenallee), a później na aleję Zwycięstwa (Siegenallee). W 1944 zabudowa ulicy uległa zniszczeniom w czasie powstania warszawskiego i odbudowa trwała aż do 1955. W okresie stalinowskim przemianowana na Aleję Stalina i starą nazwę przywrócono dopiero po śmierci Józefa Stalina. Odbudowa Alej jednak nie była dokładna - powstało osiedle Latawiec i wiele budynków w rejonie ulicy Koszykowej i Placu na Rozdrożu przestało istnieć. Także przebicie Trasy Łazienkowskiej zmieniło wygląd ulicy - miejsce po dawnym dworze książąt mazowieckich na Jazdowie znalazło się w osi jezdni i przestało istnieć.
Wikipedia
Park rozciągający się wzdłuż Alej Ujazdowskich, pomiędzy ulicą Piękną, a Trasą Łazienkowską. Został zaprojektowany przez Ogrodnika Warszawy Franciszka Szaniora w 1893 r. w modnym wówczas stylu krajobrazowym. Cechą charakterystyczną takich parków jest płynność linii dróg, linii brzegowych zbiorników wodnych, przestrzenność założenia, krajobraz zorganizowany w malowniczy i staranny sposób za pomocą odpowiedniej aranżacji grup roślin i odpowiedniemu doborowi gatunków. Proste rzędy kasztanowców w zachodniej części parku są od niego starsze i zostały włączone w kompozycję całości.
Ciekawe części parku to staw, skała z kaskadą i pagórek widokowy. Kamienny mostek ponad kanałem był nowatorskim obiektem żelbetowym zaprojektowanym przez Williama Lindleya. Całość dopełniły latarnie gazowe, poidełko, plac zabaw dla dzieci i waga osobowa, kamień pamiątkowy oraz rzeźby: „Ewa” Edwarda Wittiga, „Gladiator” Piusa Welońskiego, ”Perseusz” Theodora Charlesa Gruyere'a. Później dostawiono pomnik Ignacego Jana Paderewskiego, autorstwa Michała Kamieńskiego.
Na terenie parku znajduje się plac zabaw dla dzieci. Park jest jednym z ulubionych miejsc warszawskich fotografów uwieczniających młode pary w ślubnych strojach. Park jest ogrodzony ozdobnym parkanem i zamykany na noc, przeszedł ostatnio szereg prac, które przywróciły mu świetność.
Źródło: [