Kościół był najstarszym kościołem w mieście (XIII wiek), czego dowodem jest położenie przy starym rynku. W 1419 r. kościół został podniesiony do rangi kolegiaty po przeniesieniu jej z pobliskiej Rudy. Po ustanowieniu kolegiaty nadano jej drugie wezwanie Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny. W świątyni odbywały się zjazdy państwowe i kościelne. W XVI w. kościół ten należał do najokazalszych w Polsce. Był wielokrotnie rozbudowywany. Od 1820 r. kolegiata była jednocześnie kościołem farnym. W 1824 r. abp Ignacy Raczyński wydał dekret znoszący kolegiatę. Po wielkim pożarze z 1858 r. kościół odbudowano wznosząc m.in. wieżę, w której w 1862 r. umieszczono 3 dzwony, a w 1893 r. na wieży zamontowano zegar.

Budynek fary został znacznie uszkodzony podczas nalotu w dniu 1 września 1939 r. Zburzona została cała prawa nawa boczna, ale budynek nadawał się do odbudowy. W 1940 r. naruszony gmach został przez Niemców wysadzony w powietrze,[1] a później rozebrany do fundamentów.[2] W latach 1988-1991 odkryto i nadbudowano fundamenty zniszczonej kolegiaty. Stanowią one dziś pomnik przypominający o tragedii 1 września 1939. Na reliktach fary odbywają się patriotyczne uroczystości, podczas których abp Stanisław Nowak dwukrotnie (w 1995[1] i 2004 roku) zapowiadał odbudowę świątyni.