Przy niepozornej uliczce Zamkowej obok Arsenału - dzisiaj muzeum Barwy i Broni usytuowany jest budynek dawnej prochowni. Zbudowany został wewnątrz bastionu III w roku 1840. Obiekt obronny, element Twierdzy Zamość wybudowany wg projektu nieznanego autora. Prawdopodobnie wybudowany po etapie generalnej przebudowy fortyfikacji przez Jana Mallet-Malletskiego. W 1866 roku, po kasacie twierdzy częściowo zburzony. Od końca XIX wieku do II wojny światowej pełnił rolę magazynu wojskowego prochowni. Od 1940 roku zaadoptowany na mieszkania a 1942 roku został poważnie uszkodzony przez burzę. Po wojnie wyremontowany i znów użytkowany jako budynek mieszkalny. Wpisany do rejestru zabytków w 1966 r. Budynek murowany z czerwonej cegły, otynkowany tylko od wewnątrz. Grubość ścian dochodzi do 2 m. Dach dwuspadowy o konstrukcji krokwiowo-płatwiowej. Kamienny cokół. Sklepienia kolebkowe obecnie ukryte pod nowymi podsufitkami. Otwory prostokątne a w ścianach szczytowych ślady po zamurowanych, półkolistych przejazdach. Okna dwu- i trójskrzydłowe, od zachodu zachowany typ okna sześciokwaterowego. W elewacjach dłuższych i zachodniej pary strzelnic szczelinowych. Podłogi z desek. Budynek wybudowany na planie prostokąta, pierwotnie wnętrze jednoprzestrzenne, wtórnie zagospodarowane jako dwutraktowe, czterodzielne, z sienią od frontu. W grubości ścian dłuższych znajdują się korytarze komunikacyjne do strzelnic. Bryła prostopadłościenna, jednokondygnacyjna, bez podpiwniczenia, przykryta niskim dachem dwuspadowym. Wnętrze przekształcone. Za