Pierwszy zakład, który dał początek Hucie Ostrowiec powstał w latach 1837-1839 na prawym brzegu rzeki Kamiennej. Huta oraz osada przemysłowa, która rozwinęła się wokół niej nazywana była Klimkiewiczów, od nazwiska budowniczego Antoniego Klimkiewicza. Budowę fabryki sfinansował hrabia Henryk Łubieński. Kolejnym właścicielem huty był Zygmunt Wielopolski. Wydzielił on zakład ze swoich dóbr. Był założycielem Spółki Akcyjnej Wielkich Pieców i Zakładów Ostrowieckich. Na przełomie XIX i XX w. był to drugi co do wielkości zakład tego typu w Królestwie Polskim. W czasie rewolucji 1905 roku dochodziło tu do strajków i masowych wystąpień robotniczych. W mieście i sąsiednich powiatach proklamowano Republikę Ostrowiecką. Wystąpienia te zostały stłumione przez wojska rosyjskie, na początku 1906.



W czasie I wojny światowej Zakłady Ostrowieckie zostały w znacznym stopniu zniszczone. W okresie międzywojennym hutę rozbudowano. W zakładzie produkowane były wagony kolejowe, rury lane ośrodkowo, części do parowozów, samochodów, czołgów, armat oraz konstrukcje stalowe. W 1935 spółka Zakłady Ostrowieckie przejęła Warszawską Spółkę Akcyjną Budowy Parowozów. W okresie powojennym nazwę zakładów zmieniono na Hutę im. Marcelego Nowotki. W latach 70. wybudowano nowy zakład metalurgiczny na północno-wschodnich obrzeżach miasta. W czasie największego zatrudnienia w hucie pracowało ponad 17 tys. osób.



Na początku lat 90. nazwa kombinatu została zmieniona na Hutę Ostrowiec. Przeprowadzono restrukturyzację, zmniejszając znacznie zatrudnienie i likwidując stary zakład huty. Część wydziałów wyłączono z kombinatu, tworząc nowe firmy. W 2003 hutę nabyła hiszpańska grupa Celsa. Koncern zainwestował w ostatnich latach w Ostrowcu ponad 300 mln złotych. W planach na 2007 była budowa nowej walcowni huty. Za: