19 czerwca 1874, z inicjatywy ks. protojereja Ołeksandra Rotkewycza, został położony kamień węgielny pod budowę nowej świątyni pod wezwaniem Zmartwychwstania Pańskiego. Prace budowlane ukończono po trzech latach. Obiekt został wyświęcony jako sobór przez arcybiskupa wołyńskiego Dymitra. Budynek pełni funkcje sakralne przez cały okres swojego istnienia, mimo istniejących w okresie przynależności Kowla do Ukraińskiej SRR planów jego rozbiórki. W 1988 sobór został wyremontowany.



W 1996, w momencie reaktywacji prawosławnej eparchii włodzimiersko-wołyńskiej sobór w Kowlu został jej drugą katedrą (obok soboru we Włodzimierzu Wołyńskim). W latach 2005–2007 w obiekcie wykonano nowe freski. Szczególną czcią są otaczane przechowywane w świątyni relikwie: św. Andrzeja Apostoła, św. Sergiusza z Radoneża, św. Mikołaja oraz świętych mniszek Aleksandry, Heleny oraz Marty Diwiejewskich.



Sobór Zmartwychwstania Pańskiego w Kowlu wzniesiony jest na planie wieloboku, zwieńczony kopułą ponad nawą główną oraz czterema mniejszymi zgrupowanymi wokół niej i usytuowanymi na bębnach. Ściany zewnętrzne nawy i kaplic bocznych malowane są na kolor różowy, z białymi fryzami, półkolumnami i obramowaniami okien; z kolei dach głównej nawy obiektu ma barwę granatową z motywem złotych gwiazd (również kopuły są całkowicie złocone). Wejście do budynku prowadzi przez wysunięty przedsionek, ponad którym umieszczone zostały dwa freski: Zmartwychwstanie Chrystusa oraz spotkanie Jezusa z Marią Magdaleną. Wszystkie kopuły oraz dwa szczyty fasady soboru zwieńczone są złoconymi krzyżami. We wnętrzu znajduje się trzyrzędowy ikonostas. Za: