Koloruj
 | Polska › woj. łódzkie › Łódź › Centrum › ul. Tymienieckiego Wincentego, bp › Hocan Estate Sp. z o.o. - Bielnik Kopischa |
Lata 1850-1853 , Tzw. Bielnik Kopischa. Zbudowany w latach 1824-1826 w zespole zakładu wykończalniczego tkanin lnianych i bawełnianych produkowanych przez rękodzielników. Obiekt pokazany na litografii pełnił rolę domu mieszkalno-produkcyjnego. Dzierżawę obiektu wybudowanego przez rząd Królestwa Polskiego objął Tytus Kopisch. Później dzierżawcą był J. Peters, a na koniec bielnik wszedł w skład posiadłości K. Scheiblera. Litografia W. Walkiewicza z "Opis miasta Łodzi" Oskara Flatta 1853 r. Położenie obiektu zaznaczone na mapie
|
Na stronie od 2010 marzec
16 lat 1 miesiąc 13 dni |
 |
zakłady przemysłowe
|
Najstarszy zachowany obiekt fabryczny w Łodzi.
Budynek został wzniesiony przez władze rządowe Królestwa Polskiego w 1825 z przeznaczeniem na manufakturę włókienniczą. Mieściły się tu: bielnik, krochmalnia, suszarnia, folusz i magiel. Zakład przekazano w administrację najpierw Karolowi Mayowi, a następnie Danielowi Illowi, by w 1828 sprzedać go Tytusowi Kopischowi – przybyłemu z Kowar na Dolnym Śląsku kupcowi i przedsiębiorcy lniarskiemu. Kopisch rozbudował zakład korzystając z pomocy rządowej Królestwa i sprowadził tkaczy lnu ze Śląska tworząc z manufaktury jeden z większych zakładów lniarskich w Królestwie. W latach 1828-1829 wybudowano w stylu klasycystycznym dom mieszkalny Tytusa Kopischa. Pozostałości pierwszego bielnika znajdują się obok, w niewysokim, otynkowanym budynku.
W bielniku uszlachetniano i wykańczano tkaniny lniane, potem tylko bawełniane. Po powstaniu listopadowym zakład podupał i przestał liczyć się na łódzkim rynku. Od lat 70. XIX wieku właścicielem obiektu był Karol Wilhelm Scheibler.
Obecnie dawny dom Kopischa jest siedzibą Wydziału Ochrony Środowiska i Rolnictwa UMŁ.
Źródło:
* W 1827 roku nazywała się Przędzalniana, natomiast w okresie między rokiem 1837 a 1915 – Emilii.
* W latach 1915–1918 posługiwano się zniemczoną nazwą Emilienstrasse. Po wojnie powrócono do ul. Emilii, która przetrwała do roku 1935. Wtedy zyskała patrona–pierwszego biskupa łódzkiego Wincentego Tymienieckiego.
* W 1940 r. okupant zmienia nazwę na Nibelungenstrasse.
* Nazwa Tymienieckiego funkcjonowała powojnie już tylko do 1951 roku. Potem zmieniono ją na 8 Marca.
* W 1990 roku w pierwszej kolejności została zdekomunizowana. Na tablice wrócił biskup.
Ulica już w 1860 roku była częściowo wybrukowana. W latach 1916-1917 bruk pojawił się na odcinku od Kilińskiego do Przędzalnianej. W 1938 roku została podłączona kanalizacja.
Tymienieckiego jest główną arterią Księżego Młyna.