Wzniesiony w 1759 r. staraniem dziedzica Stanisława Kożuchowskiego. W 1879 r. drewniane prezbiterium zastąpiono murowanym oraz dobudowano zakrystię i kruchtę zachodnią z fundacji Wilhelma Repphana. Restaurowany, ostatnio w latach 1986-88 i 1991-93.
Konstrukcji sumikowo-łątkowej, oszalowany; prezbiterium i zakrystia murowane z cegły. Orientowany. Do nawy na planie prostokąta przylega węższe, zamknięte trójbocznie prezbiterium z zakrystią od południa. Przy zachodniej ścianie nawy obszerna kruchta. Dachy kryte blachą, nad prezbiterium i zakrystią – dachówkami. Nad nawą wieżyczka na sygnaturkę z ażurową latarnią. Prezbiterium nakryte sklepieniem ceglanym, nawa stropami drewnianymi o wykroju łuku podkowiastego.
W rokokowym ołtarzu głównym z 1760 r. obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Rokokowe ołtarze boczne z 1760 r. z obrazami śś. Stanisława Biskupa i Mikołaja. Na belce tęczowej figura Madonny z Dzieciątkiem o reminiscencjach gotyckich (XVII w.). Przy północnej ścianie prezbiterium rokokowa ambona z baldachimem z 1760 r. Chrzcielnica kamienna z 1760 r., kropielnica z piaskowca z 1843 r.